χρυσοκάνθαρος

χρῡσο-κάνθᾰρος, ὁ,

• chafer (cf. χρυσομηλολόνθιον), Sch. Ar. Nu. 761; -κάνθαροι, = Lat. bulli (dub. sens.), Gloss.; also χρῡσο-κανθαρίς, Jo.Sic. in AB 1432.