χρυσοκάρανος Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape χρυσο·κάρανος, ος, ον [ῡᾰᾱ] à tête d’or, Eur. H.f. 375. Étym. dor. p. *χρυσοκάρηνος, de χρ. κάρηνον. χρυσο-κάρανος -ον [κάρηνον] Dor., met gouden hoofd. χρυσοκάρανος, [ῡ, ρᾱ], dor. = χρυσοκάρηνος.