χρυσούατος
χρυσούατος, with ears
χρῡσ-ούᾰτος, ον,
- with ears or handles of gold, τρίπους Hom. Fr. 17.
χρυσ·ούατος, ος, ον [ῡᾰ] aux oreilles, c. à d. aux anses d’or, Hom. fr. 68.
Étym. χρ. οὖας.
χρυσούατος, [ῡ], mit goldenen Ohren, Henkeln, Hom. frg. 8.68.