χρυσοτέκτων
χρυσοτέκτων, a goldsmith
χρῡσο-τέκτων, ονος, ὁ,
- goldsmith, AP 6.92 (Phil.), Luc. Lex. 9.
χρυσο·τέκτων, ονος (ὁ) [ῡ] ouvrier qui travaille l’or, Anth. 6, 92 ; Luc. Lex. 9.
Étym. χρ. τέκτων.
χρυσοτέκτων, [ῡ], ονος, ὁ, Goldarbeiter ; Philp. Thess. 16 (VI.92); Luc. Lex. 9.
χρυσοτέκτων
χρῡσο-τέκτων, ονος, ὁ,
- a goldsmith, Anth.