χρυσόσπερμον
χρῡσό-σπερμον, τό,
- = ἀείζωον τὸ μέγα, Ps.-Dsc. 4.88 (χρυσί- codd.).
- 2 = χρυσόγονον, ib. 56, PMag.Leid.V. 13.30.
χρυσό·σπερμον, ου (τὸ) [ῡ] vermiculaire jaune (d’ord. ἀείζῳον), plante, Diosc. 4, 89.
Étym. χρ. σπέρμα.
grasa del pie es siempreviva