χρυσότευκτος
χρυσότευκτος, wrought of gold
χρῡσό-τευκτος, ον,
- wrought of gold, A. Th. 660, Fr. 184, E. Ph. 220 (lyr.), Eub. 20.4, dub. in E. Med. 984 (lyr., fort. legit Sch.).
χρυσό·τευκτος, ος, ον [ῡ] fabriqué en or, fait d’or, Eschl. Sept. 660, fr. 184 ; Eur. Ph. 220 ; Eub. (Harp. vo χρυσοχοεῖν).
Étym. χρ. τεύχω.
χρυσότευκτος, [ῡ], von Gold gemacht, bereitet ; Aesch. γράμματα, Sept. 642 ; ἀγάλματα Eur. Phoen. 228.
χρυσότευκτος
χρῡσό-τευκτος, ον,
- wrought of gold, Aesch., Eur.