Logeion | ἀέναος

ἀέ-νᾰος [ᾱ-], ον, (νάω Α) ἀένναος Hdt., αἰέναος IG 5(1).1119 (Geronthrae, iv B. C.); contr. ἀείνως Ar. Ra. 146, gen. pl. ἀείνων Cratin. 20 D.: Trag. only in lyr.:—

ever-flowing, κρήνης τʼ ἀενάου καὶ ἀπορρύτου Hes. Op. 595; ἀ. λίμνη, ποταμός, Hdt. 1.93, 145, cf. Simon. 120; ποταμοί A. Supp. 553, E. Ion 1083, cf. 118; Ἀχέρων Theoc. 15.102; ἀενάου πυρός Pi. P. 1.6, cf. Call. Ap. 83; βόρβορον καὶ σκῶρ ἀείνων Ar. l.c.; ἀέναοι νεφέλαι Id. Nu. 275;—generally, everlasting, ἀρετᾶς . . κόσμον ἀέναόν τε κλέος Simon. 4.9; ἀ. τιμά, of Zeus, Pi. O. 14.12; ἀ. κράτος E. Or. 1299 (lyr.); ἀενάοις ἐν τραπέζαις, of public hospitality, Pi. N. 11.8; γλῶτταν καλῶν λόγων ἀείνων Cratin. l.c.:—also in Prose, κλέος Heraclit. 29; τροφή X. Ages. 1.20; ἀεναώτερον . . τὸν ὄλβον παρέχειν Id. Cyr. 4.2.44; ἀέναον οὐσίαν πορίσαι Pl. Lg. 966e; ἀ. ποταμῶν ἀμήχανα μεγέθη Id. Phd. 111d, cf. Arist. Mete. 349b9; θῖνες LXX Ba. 5.7; ἀένναοι τῶν θεῶν πρόσοδοι Procl. Inst. 152. Adv. ἀενάως Arist. Oec. 1346b15.

I

1 que fluye siempre κρήνη Hes.Op.595, A.R.3.222, λίμνη Hdt.1.93, ποταμοί Hes.Op.737, A.l.c., cf. Pl.Phd.111d, Arist.Mete.349^b9, Plu.Sol.23, 2.1094d, Poll.l.c., ὕδατα A.R.3.860, βόρβορον καὶ σκῶρ Ar.Ra.146, πῦρ Pi.P.1.6, νεφέλαι Ar.Nu.275, δάκρυα Nonn.D.5.380, cf. IUrb.Rom.1379.6 (II/III d.C.).

2 fig. inagotable κράτος E.Or.1299, τράπεζαι Pi.N.11.8, τροφή X.Ages.1.20, γλῶττάν ... καλῶν λόγων ἀείνων Cratin.l.c., πηγή de Dios, Const.Or.S.C.2.

3 fig. eterno κλέος Heraclit.B 29, βίος Hp.Flat.3, Nonn.D.7.1, οὐσία Pl.Lg.966e, μετελθεῖν εἰς τὸν ἀέναον κόσμον OGI 56.48 (III a.C.), κόσμου σύστασις 1Ep.Clem.60.1, ὁ ἀ. Θεὸς Σωτήρ PMasp.5.25 (VI d.C.), ἐξ ἀενάου καὶ ἀπείρου πηγῆς Eus.LC 12, τὸν ἀέναον χρόνον a perpetuidad, UPZ 14.33 (II a.C.), μνήμη Aristeas 279, φύσις Pythag.B 15, Plot.6.4.5, κίνησις Heraclit.All.41, θάλαμος IG 9(2).1139 (Demetríade II/III d.C.), βουλή IStratonikeia 222.5 (imper.).

II adv. -ως para siempre op. χρόνον τινα Arist.Oec.1346^b15

• eternamente Chrys.M.56.529.

ἀέ·ναος, ος, ον [ᾱᾰ]

1 qui coule ou s’épanche toujours, en parl. d’une source, Hés. O. 595 ; Eur. Ion 117 ; de fleuves, Hés. O. 737 ; Eschl. Suppl. 554 ; Hdt. 1, 145, etc. ; du feu, Pd. P. 1, 6, etc. ||

2 p. anal. qui dure toujours, qui ne tarit pas : ἀέ. οὐσία, Plat. Leg. 966e, fortune inépuisable ; d’où éternel, Eur. Or. 1291 ||

Cp. -ώτερος, Xén. Cyr. 4, 2, 44 ||

➳ ion. ἀείν- Hdt. 1, 93, etc. ; par contr. att. ἀείνως, Ar. Ran. 146.

Étym. ἀεί, νάω.

ἀέναος en ἀένναος -ον, Att. contr. ἀείνως, Ion. αἰείναος, Dor. αἰέναος [ἀεί, νάω] van water eeuwig stromend; uitbr. alg. eeuwig.

ἀέναος, (ἀείναος, vgl. ἀείνως), nicht ἀένναος, wie Hermann zu Eur. Ion 117 dargetan ; die widerstrebenden Dichterstellen, Eur. Ion 1083, Eryc. 13 (VII.36) u. Theocr. 22.37 sind jetzt geändert ; Pind. P. 6.4 ὀμφαλὸν ἀένναον προσοιχόμενος ist bedenklich, da der Schol. εἰς ναόν gelesen zu haben scheint ; – stets fließend, κρήνη Hes. O. 595 ; ποταμοί 737, wie Aesch. Suppl. 548 ; Her. 1.145 ; Plat. Phaed. 3d ; νεφέλαι Ar. Nub. 276 ; κύματα Ran. 1305 ; immerwährend, πῦρ Pind. P. 1.6 ; τιμή Ol. 14.12 ; τράπεζαι N. 11.8 ; Διὸς κράτος Eur. Or. 1291 ; οὐσία Plat. Legg. XII.966e ; Xen. An. u. Sp., bes. Anth. – Kompar.; bei Xen. Cyr. 4.2.44 ist ἀεναώτερον zu schreiben für ἀεναότερον, denn das zweite α ist überall kurz.

ἀέναος v. αἰέναος

For Pindar, see also: αἰέναος

eterno

a de divinidades

ἐπικαλοῦμαί σε, ἀέναε καὶ ἀγένητε
te invoco a ti, eterno y no creado P XIII 842

δεινὴν ἀέν[αον
terrible eterna (ref. prob. a Hécate) SM 71 fr.19.1

b de un adorno divino

ἀέναον διάδημα ἑοῖς φορέεις κροτάφοισιν
llevas sobre tus sienes una diadema eterna (en una invocación a Selene) P IV 2839

ἀέναος ἀένναος is a corrupt form νάω A

- - 1ever-flowing, Hes., Hdt., Trag.
  - 2generally, everlasting, ἀρετᾶς ἀέναον κλέος Simon.;—rare in Attic Prose, Xen., Plat.

Menu

Word wheel

ἀέναος

Saved

Recent