ἀενάων
ἀε-νάων, ουσα, ον, = foreg., Od. 13.109, Hes. Op. 550, Antim. 59.3.
que fluye siempre
ὕδατα
ποταμοί
κρήνη
ἀε·νάων, ουσα, ον, gén. οντος [ᾱᾰ] c. ἀέναος, Od. 13, 109 ; Hés. O. 548.
ἀενάων, οντος, = ἀέναος, v.l. Od. 13.109 ὕδατʼ ἀενάοντα, für αἰενάοντα ; ποταμοί Hes. O. 552.
ἀενάων
-οντος
[ἀεί + νάω.]
Ever-flowing Od. 13.109.
ἀενάων , αἰε-νάων (ἀεί, ναω): everflowing, ‘never - failing,’ ‘perennial,’ ὕδατα, Od. 13.109†.