ἴδιος
ἴδιος, ἴδιος, pertaining to oneself; private, personal; separate, distinct
- I oneʼs own, pertaining to oneself: hence,
- 1 private, personal (opp. κοινός): twice in Hom., πρῆξις δʼ ἥδʼ ἰδίη οὐ δήμιος this business is private, not public, Od. 3.82; δήμιον ἦ ἴδιον; 4.314; ἴδιος ἐν κοινῷ σταλείς embarking as a private man in a public cause, Pi. O. 13.49; ἰ. στόλῳ χρᾶσθαι, opp. δημοσίῳ, Hdt. 5.63; γῆς . . νοσούσης ἴ. κινοῦντες κακά S. OT 636; κοινὸν ἐξ ἰδίας ἀνοίας κακόν E. Hec. 641 (lyr.), cf. Or. 766 (troch.); ἴδια πράσσων ἢ στρατοῦ ταχθεὶς ὕπο; Id. IA 1363 (troch.); ἴ. κέρδεα Hdt. 6.100; συμφορά Antipho 2.1.11; πρόσοδος And. 4.11; τὰ ἴ. διάφορα Th. 2.37; πλοῦτος ἴ. καὶ δημόσιος Id. 1.80, cf. Pl. R. 521a; ἴ. οὐ κοινὸς πόνος ib. 535b, cf. 543b; ξυμβόλαια ib. 443e; ἰ. ἢ πολιτικὴ πρᾶξις Id. Grg. 484d; πόλεις καὶ ἴ. οἶκοι Id. Lg. 890b, cf. 796d, etc.; τὰ ἱρά, opp. τὰ ἴ., temples, opp. private buildings, Hdt. 6.9, 8.109; τὸ ἐν ἰδίοις discussion among private persons, Pl. Sph. 225b.
- 2 oneʼs own, opp. ἀλλότριος, ἐπικώμια Pi. N. 6.32; ἡ ἰ. ἐλευθερίη Hdt. 7.147; Ζεὺς ἰδίοις νόμοις κρατύνων A. Pr. 404 (lyr.); ἰδίᾳ γνώμᾳ ib. 543 (lyr.); οὔτοι τὰ χρήματʼ ἴ. κέκτηνται βροτοί E. Ph. 555; φίλων οὐδὲν ἴ., = κοινὰ τὰ τῶν φίλων, Id. Andr. 376: with Pron., χωρίον ἡμέτερον ἴδιον D. 55.8.
- 3 τὰ ἴ. private interests, opp. public, Th. 1.82, 2.61, etc.; oneʼs own property, Id. 1.141, etc.; τὰ ἴ. πράττειν mind oneʼs own business, in later Gr., Phryn. 405, cf. 1 Ep.Thess. 4.11; μένειν ἐπὶ τῶν ἰ. Plb. 2.57.5; εἰς τὸ ἴ. καταθέσθαι for self, X. An. 1.3.3, etc.: with Pron., τοὐμὸν ἴ. εἰπεῖν my personal opinion, Isoc. 6.8; τὰ ἐμὰ ἴ. D. 50.66; τὰ αὑτοῦ ἴ. Thgn. 440 (dub.l.), cf. Antipho 5.61, Isoc. 8.127; τὰ ὑμέτερα ἴ. D. 19.307; τὰ ἴ. σφῶν αὐτῶν, τὰ ἴ. τὰ σφέτερα αὐτῶν, And. 2.2, 3.36; ἔγωγε τοὐμὸν ἴ. I for my own part, Luc. Merc.Cond. 9.
- 4 of persons, personally attached to one, ἴδιοι Σελεύκου Plb. 21.6.4, cf. Arist. Pol. 1315a36, UPZ 146.38 (ii B.C.), 109.18 (i B.C.); ἄνθρωπος ἴδιος τῇ εὐνοίᾳ τῇ πρὸς . . PCair.Zen. 32 (iii B.C.); ταῖς εὐνοίαις ἴδιοι D.S. 11.26; ἴδιοι, οἱ, members of oneʼs family, relatives, BGU 665 ii 1 (i A.D.), Vett.Val. 70.5, etc.
- 5 ἡ ἰ. (sts. with κώμη added, BGU 15.13 (ii A.D.)), oneʼs place of origin, PTeb. 327.28 (ii A.D.), etc.: pl., καταπορεύεσθαι εἰς τὰς ἰ.ib. 5.7 (ii B.C.).
- 6 in later Gr., almost as a possessive Pron., = ἑαυτοῦ, ἑαυτῶν, ἡ ἰ. φιλαγαθία IG 2(2).1011.71 (ii B.C.), etc.; χρῶνται ὡς ἰδίοις UPZ 11.14 (ii B.C.); περὶ τῶν ἰ. βιβλίων, title of work by Galen.
- b ἴ. θάνατος oneʼs own, i.e. a natural death, Ramsay Cities and Bishoprics No. 133; ἰδίοις τελευτῶσι θανάτοις Ptol. Tetr. 199; also ἰδία μοίρῃ Ramsay op.cit. No. 187.
- II separate, distinct, ἔθνος ἴ. καὶ οὐδαμῶς Σκυθικόν Hdt. 4.18, cf. 22; ἴδιοί τινές σοι [θεοί]; Ar. Ra. 890; ἑκάστῳ τῶν ὀνομάτων ὑπόκειταί τις ἴδιος οὐσία Pl. Prt. 349b; πόλεις . . βαρβάρους καὶ ἰδίας Decr. ap. D. 18.183; ὁ βάτραχος ἰδίαν ἔχει τὴν γλῶτταν, τὴν ἰ. ἀφίησι φωνήν, a peculiar kind of tongue, . . its peculiar note, Arist. HA 536a8, 11: folld. by ἤ, ἴδιον ἔπασχεν πάθος ἢ οἱ ἄλλοι unique and different from others, Pl. Grg. 481c; so ἴδιον παρὰ τὰ ἄλλα Thphr. HP 6.4.10.
- b ἴ. λόγος, in Ptolemaic and Roman Egypt, private account, δεδώκαμεν Πύρωνι τὸν ἔσχατόν σου ἴ. λόγον PCair.Zen. 253 (iii B.C.), cf. PGrenf. 1.16 (ii B.C.), etc.; later, special account, a branch of the fiscal administration, Wilcken Chr. 162 (ii B.C.), PAmh. 2.31 (ii B.C.), PGnom. Prooem. (ii A.D.), etc.; ὁ γνώμων τοῦ ἰ. λόγου OGI 669.44 (i A.D.); also as the title of the Controller, Str. 17.1.12 codd., OGI 408 (ii A.D.), Mitteis Chr. 372 vi 1 (ii A.D.).
- 2 strange, unusual, ἰδίοισιν ὑμεναίοισι κοὐχὶ σώφροσιν E. Or. 558; peculiar, exceptional, περιττὸν καὶ ἴ. γένος Arist. GA 760a5; τὰ περιττὰ καὶ ἴ. τῶν δένδρων Thphr. CP 2.7.1; παράδοξον εἰπεῖν τι καὶ περιττὸν καὶ ἴ. Plu. Comm.not. 2.1068b; eccentric, of persons, ib. Adul. 57e; ἴ. τις ἐν πᾶσι βουλόμενος εἶναι Id. Them. 18.
- 3 peculiar, appropriate, ἴδια ὀνόματα proper, specific words, opp. περιέχοντα, class-names, Arist. Rh. 1407a31; ὄνομα ἴ. τινος Pl. R. 580e; τὸ ἴ. τοῦ ἐπαίνου Luc. Pr.Im. 19.
- III ἴ. λόγοι ordinary private conversation, opp. ποίησις, Pl. R. 366e, cf. Euthd. 305d; v. infr. VI. 2b.
- IV τὸ ἴ. characteristic property of a species, Arist. Top. 102a18, 103b11, Chrysipp.Stoic. 2.75, Plot. 5.5.13; but also, distinguishing feature in a relative sense, ἴ. πρός τι Arist. Top. 128b25.
- V regul. Comp. ἰδιώτερος Isoc. 12.73, Thphr. HP 3.1.6: Sup. -ώτατος D. 23.65, Thphr. HP 1.14.2; also ἰδιαίτερος, -αίτατος, Arist. PA 656a26, 658b33; -αίτατος but not -αίτερος acc. to Thom.Mag. p.189 R.
- VI Adv. ἰδίως, peculiarly, Isoc. 5.108; severally, Pl. Lg. 807b: Comp. ἰδιωτέρως Thphr. HP 1.13.4; ὡς -ώτερον εἰπεῖν Phld. Oec. p.68 J.; ἰδιαίτερον Hdn. 7.6.7: Sup. ἰδιώτατα (v.l. -αίτατα) D.S. 19.1; ἰδίως καλεῖσθαι to be called specifically, Arist. Mu. 394b28; -αίτατα λέγεσθαι Id. Mete. 382a3; ἰδίως, opp. κοινῶς, λέγεσθαι Demetr.Lac. Herc. 1014.41 F. (but in Gramm., to be used as a proper name, D.T. 634.13); in a peculiar sense or usage, Sch. Ar. Pl. 115; ἰ. Αἰσχύλος τὸν Ἀγαμέμνονα ἐπὶ σκηνῆς ἀναιρεῖσθαι ποιεῖ A. Ag.Arg., cf. Sch. E. Ph. 1116; also, = extra versum, τὸ φεῦ ἰδίως Sch. Ar. Nu. 41 (v.l. ἰδίᾳ).
- 2 ἰδίᾳ, Ion. -ίη, as Adv., by oneself, privately, on oneʼs own account, θύοντι ἰδίῃ μούνῳ Hdt. 1.132, cf. 192, Ar. Eq. 467; οὔτε ἰδίᾳ οὔτε ἐν κοινῷ Th. 1.141; καὶ ἰ. καὶ δημοσίᾳ Id. 3.45, Pl. Ap. 30b; καὶ ἰ. καὶ κοινῇ Arist. Ath. 40.3; ἰδίᾳ ἕκαστος Th. 8.1, cf. Pl. Lg. 946d, etc.: c. gen., ἰ. τῆς φρενός apart from . ., Ar. Ra. 102.
- b in ordinary talk, opp. ὑπὸ ποιητῶν, Pl. R. 363e, cf. 606c; v. supr. III.
- 3 κατʼ ἰδίαν in private, Philem. 169; κατʼ ἰδίαν εἰπεῖν τινι D.S. 1.21; κατʼ ἰ. λαβεῖν τινα to take him aside, Plb. 4.84.8; also, separately, apart, Plu. Cons.Apoll. 2.120d; οἱ κατʼ ἰ. βίοι Plb. 1.71.1. (ϝίδιος Tab.Heracl. 1.13, al., Schwyzer 324.4 (Delph., iv B.C.), IG 9(1).333.12 (Locr., v B.C.), etc.; with spiritus asper, ἐκ τοῦ hιδίου Jahresh. 14Beibl. 141 (Argos, v B.C.); καθʼ ἱδίαν IG 2(2).891.6, 5(1).6 (Lacon.), 9(2).66 (Lamia), Aët. 3.159, etc.; καθʼ ἱδδίαν prob. in IG 9(2).461.26 (Thess.).)
1. eigen, persoonlijk, privé:
2. kenmerkend, apart:
3. eigenaardig, ongebruikelijk:
4. adv.
5. adv.
a) den Einzelnen betreffend ; πρῆξις δʼ ἥδʼ ἰδίη, οὐ δήμιος Od. 3.82, δήμιον ἢ ἴδιον 4.314, des einzelnen Mannes eigene Angelegenheit, Ggstz Volks- od. Staatsangelegenheit ; Pind. ἴδιος ἐν κοινῷ σταλείς Ol. 13.47, ἴδια ναυστολέοντες ἐπικώμια N. 6.33 ; bei Her. 8.109 sind ἱερά u. ἴδια entgeggstzt. Gewöhnlich dem δημόσιος od. κοινός gegenüberstehend, πλούτῳ ἰδίῳ καὶ δημοσίῳ Thuc. 1.80 ; ξυμφοραὶ ἴδιαι, Ggstz αἱ τῆς πόλεως, 2.60, öfter ; ἴδιος, οὐ κοινὸς πόνος Plat. Rep. VII.535b ; ἴδιον οὐδὲν οὐδενὶ ἐχούσας, κοινὰς δὲ πᾶσι οἰκήσεις VIII.543d ; εἰ πεινῶντες ἀγαθῶν ἰδίων ἐπὶ τὰ δημόσια ἴασιν VII.521a ; ἰδία ἢ πολιτικὴ πρᾶξις Gorg. 484d, Privat- oder Staatsangelegenheit ; πόλεσί τε καὶ ἰδίοις οἴκοις Legg. X.890b, wie εἴς τε πολιτείαν καὶ ἰδίους οἴκους VII.796d ; διὰ τὴν τῶν κοινῶν ἐπιμέλειαν οὐ δύνανται τοῖς αὑτῶν ἰδίοις προσέχειν τὸν νοῦν Isocr. 8.127 ; Folgde. Vgl. noch οὐκ ἐπαισχύνεσθε γῆς οὕτω νοσούσης ἴδια κινοῦντες κακά Soph. O.R. 636 ; Eur. Hec. 640 ; – ἴδιοι, Privatleute, Plat. Soph. 225b.
b) eigen, eigentümlich, von Seiten des Besitzes, keinem Anderen gehörig ; Ζεὺς ἰδίοις νόμοις κρατύνων, ἰδίᾳ γνώμῃ σέβεσθαι θνητούς, Aesch. Prom. 402, 542 ; οὔ τοι τὰ χρήματʼ ἴδια κέκτηνται βροτοί, sie besitzen sie nicht als ihr Eigentum, Eur. Phoen. 558 ; ἡ ἰδίη ἐλευθερία, persönliche Freiheit, Her. 7.147 ; ἴδια κέρδεα προσδεκόμενοι παρὰ τοῦ Πέρσεω οἴσεσθαι, Vorteil für sich, 6.100, wie κερδῶν ἰδίων ἐπιθυμῶν Ar. Ran. 360 ; häufig in Att. Prosa ; τὸ ἴδιον, eigenes Besitztum, Eigentum, Plat. Gorg. 502c ; Xen. Hell. 1.14.13 ; τὸ ὑμέτερα ἴδια Dem. 19.307 u. sonst bei den Rednern ; τὸ ἴδια πράττειν, seine eigenen Geschäfte besorgen, Ggstz ἀλλότριος. Auch μένειν ἐπὶ τῶν ἰδίων, zu Hause bleiben, Pol. 3.99.4 ; εἰ δεῖ τοὐμὸν ἴδιον εἰπεῖν, meine persönliche Ansicht, Isocr. 6.8. – Jem. eigen, zugetan, anverwandt, Pol. 21.4.4 DS. 11.26 DL. 1.26.
c) eigen, besonders, wodurch eines vom andern unterschieden ist ; ἴδιοί τινές σου θεοί, κόμμα καινόν Ar. Ran. 890 ; ἑκάστῳ τῶν ὀνομάτων ὑπόκειταί τις ἴδιος οὐσία Plat. Prot. 349d ; ἑνὶ οὐκ ἔχομεν ὀνόματι προσειπεῖν ἰδίῳ αὐτοῦ Rep. IX.580e, vgl. Polit. 272c εἴ τινά τις ἰδίαν δύναμιν ἔχουσα ᾔσθετό τι διάφορον τῶν ἄλλων ; mit folgdm ἤ, Gorg. 481c εἴ τις ἴδιόν τι ἔπασχε πάθος ἢ οἱ ἄλλοι, verschieden von den Anderen ; ἔθνος ἴδιον, ein besonderes Volk, καὶ οὐδαμῶς Σκυθικόν, Her. 4.18, 22 ; καὶ περιττὸν γένος τῶν μελιττῶν Arist. gen. anim. 3.10 ; ὁ βάτραχος ἰδίαν ἔχει τὴν γλῶτταν H.A. 4.9 ; ἴδιος ἄνθρωπος, als eigener, besonderer Mensch, καὶ περιττός Plut. Cat. mai. 25, der auch παράδοξον εἰπεῖν τι καὶ περιττὸν καὶ ἴδιον vrbdt, wie auch wir sagen : etwas ganz Besonderes ; – λόγοι ἴδιοι, Prosa, im Ggstz von ποίησις, Plat. Rep. II.366e. – Komparat. ἰδιώτεραι πράξεις Isocr. 12.73, wie ἰδιώτατον Dem. 23.65, v.l. ἰδιαίτατα, u. so ἰδιαίτερος Theophr. u. Sp.; ἰδιαίτερον διαλεχθῆναί τινι, heimlicher, Hdn. 7.6.14 ; ἰδιαίτατα DS. 19.1.
• Adv. ἰδίως , Plat. Legg. VII.807b u. A. Häufig auch ἰδίᾳ, privatim, für sich, im Ggstz von δημοσίᾳ oder κοινῇ, Ar. Eq. 467, Thuc. 1.141, Xen. u. A., Plat. Rep. II.366e.
-η, -ον
[conn. with (ϝ)ε, ἑ. See ἑέ.]
Private, personal: πρῆξις ἥδʼ ἰδίη, οὐ δήμιος Od. 3.82.
Absol.: δήμιον ἦ ἴδιον Od. 4.314.
- 1ϝίδ- O. 13.49)
- a oneʼs own ἴδια ναυστολέοντες ἐπικώμια (sc. Βασσίδαι) N. 6.32 adv., ἰδίᾳ, of oneʼs own accord, ἰδίᾳ τʼ ἐρεύνασε τεναγέων ῥοάς (διά τʼ Σγρ·, unde διά τʼ ἐξερεύνασε coni. Boeckh: v. Barrett on Eur. Hipp. 745) N. 3.24 [ἰδίοις ?fr. 338. 7 scholium esse videtur.]
- b subs., private person ἐγὼ δὲ ἴδιος ἐν κοινῷ σταλεὶς O. 13.49
Strong 2398
1. one's own;
(a) of that which is private and personal (in cl. opp. to κοινός, δημόσιος; cf. infr. 3);
(b) of property, friends, home, country, etc. (in cl. opp. to ἀλλότριος; in late writers often, like ἑαυτοῦ, with weakened sense, v. M, Pr., 87 ff.; Deiss., BS, 123 f.): Lk 6:41, Jo 1:42 5:43, Ac 2:6 20:28, I Co 11:21, Ga 6:5, II Ti 1:9, He 7:27, Ju 6, al.; πράσσειν τὰ ἴ., I Th 4:11; κατὰ τὰς ἰ. ἐπιθυμίας, II Ti 4:3; οἱ ἴδιοι, Jo 1:11 (M, Pr., 90 f.; Field, Notes, 84) 13:1, Ac 4:23, I Ti 5:8; τὰ ἴδια, one's home (Field, Notes, 84), Lk 18:28, Jo 1:11 16:32 19:27.
2. peculiar, distinct, appropriate, proper: τὸ ἴ. σῶμα, I Co 15:38; ἐν τ. ἰ. τάγματι, I Co 15:23; εἰς τ. τόπον τ. ἴ., Ac 1:25; = αὐτοῦ (v. Deiss., ut. supr.), Mt 22:5, Jo 1:42 (cf. Wi 10:1).
3. Adverbially (v. supr., 1 (a); 2);
(a) ἰδίᾳ, severally, separately: I Co 12:11;
(b) κατ’ ἰδίαν, apart, privately, in private: Mt 14:13, 23 20:17, Mk 4:34 7:33, Lk 10:23, Ac 23:19, al.
- Ioneʼs own, pertaining to oneself: and so,
- 1private, personal, πρῆξις ἥδʼ ἰδίη οὐ δήμιος this business is private, not public, Od.; ἴδιος ἐν κοινῷ σταλείς embarking a private man in a public cause, Pind.; πλοῦτος ἴδιος καὶ δημόσιος private and public wealth, Thuc.; τὰ ἱρὰ καὶ τὸ ἴδια temples and private buildings, Hdt.
- 2τὰ ἴδια, either private affairs, private interests, Thuc.; or oneʼs own property, Thuc.; ἴδια πράττειν to mind oneʼs own affairs, Eur.; τὰ ἐμὰ ἴδια Dem.:—in sg., τὸ ἡμέτερον ἴδιον Dem.; εἰς τὸ ἴδιον for oneself, Xen.; τοὐμὸν ἴδιον for my own part, Luc.
- IIpeculiar, separate, distinct, ἔθνος ἴδιον Hdt.; ἴδιοί τινες θεοί Ar.; ἴδιον ἢ ἄλλοι peculiar and different from others, Plat.; strange, unaccustomed, ἰδίοισιν ὑμεναίοισι Eur.
- IIIregul. comp. is ἰδιώτερος.; Sup. ἰδιώτατος, Dem.; later ἰδιαίτερος, -αίτατος, Arist.
- IVadv. ἰδίως, especially, peculiarly, Plat., etc.
- 2also ἰδίᾳ, Ionic -ίῃ, as adv. by oneself, privately, separately, on oneʼs own account, Hdt., etc.; οὔτε ἰδίᾳ οὔτε ἐν κοινῷ Thuc.; καὶ ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ Thuc.:—c. gen. apart from, Ar.
-
…πόλεμον, ἐν ᾧ ἡττηθέντες μὲν τοῖς νικήσασι τὸ ἴσον ἔχετε, νικήσαντες δʼ ἄν τούτοις ἐδουλεύετε. καὶ τοὺς ἰδίους οἴκους οὗτοι μὲν ἂν ἐκ τῶν πραγμάτων μεγάλους ἐκτήσαντο, ὑμεῖς δὲ διὰ τὸν πρὸς ἀλλήλους πόλεμον ἐλάττους ἔχετε ·…
Lysias, Speeches
-
…παρʼ ὑμῖν καὶ ἄλλοθι πολλαχοῦ, ὡς εὐθυνούσης τῆς δίκης, εὐθῦναι. τοσαύτης οὖν τῆς ἐπιμελείας οὔσης περὶ ἀρετῆς ἰδίᾳ καὶ δημοσίᾳ, θαυμάζεις, ὦ Σώκρατες, καὶ ἀπορεῖς εἰ διδακτόν ἐστιν ἀρετή ; ἀλλʼ οὐ χρὴ θαυμάζειν ,…
Plato, Protagoras
-
…; τὴν ἰατρικὴν μισθαρνητικήν, ἐὰν ἰώμενός τις μισθαρνῇ ; οὐκ ἔφη. οὐκοῦν τήν γε ὠφελίαν ἑκάστης τῆς τέχνης ἰδίαν ὡμολογήσαμεν εἶναι ; ἔστω, ἔφη. ἥντινα ἄρα ὠφελίαν κοινῇ ὠφελοῦνται πάντες οἱ δημιουργοί, δῆλον ὅτι κοινῇ τινι…
Plato, Republic
-
…δόξαν ἀποκρίνου, ἵνα τι καὶ περαίνωμεν. ἀλλὰ τούτῳ, ἔφη, ἑτέρα. οὐκοῦν καὶ ὠφελίαν ἑκάστη τούτων ἰδίαν τινὰ ἡμῖν παρέχεται ἀλλʼ οὐ κοινήν, οἷον ἰατρικὴ μὲν ὑγίειαν, κυβερνητικὴ δὲ σωτηρίαν ἐν τῷ πλεῖν, καὶ…
Plato, Republic
-
…τὸ πλῆθος τὸ ὑμέτερον, ἐπὶ τῶν τριάκοντα ἀπέκτεινε, μηνυτὴς κατʼ ἐκείνων γενόμενος. ποιήσας δὲ ταῦτα ἐμὲ μὲν ἰδίᾳ καὶ ἕκαστον τῶν προσηκόντων μεγάλα ἐζημίωσε, τὴν δὲ πόλιν κοινῇ πᾶσαν τοιούτων ἀνδρῶν ἀποστερήσας οὐ μικρά, ὡς ἐγὼ…
Lysias, Speeches
-
…γὰρ ὅνπερ νυνδὴ ἔλεγον, τὸν μεγάλα δυνάμενον πλεονεκτεῖν · τοῦτον οὖν σκόπει, εἴπερ βούλει κρίνειν ὅσῳ μᾶλλον συμφέρει ἰδίᾳ αὑτῷ ἄδικον εἶναι ἢ τὸ δίκαιον. πάντων δὲ ῥᾷστα μαθήσῃ, ἐὰν ἐπὶ τὴν τελεωτάτην ἀδικίαν ἔλθῃς, ἣ…
Plato, Republic
-
…ἐπʼ αὐτῷ ἡ δικαιοσύνη ; κινδυνεύει. καὶ ὅταν δὴ δρέπανον δέῃ φυλάττειν, ἡ δικαιοσύνη χρήσιμος καὶ κοινῇ καὶ ἰδίᾳ · ὅταν δὲ χρῆσθαι, ἡ ἀμπελουργική ; φαίνεται. φήσεις δὲ καὶ ἀσπίδα καὶ λύραν ὅταν δέῃ φυλάττειν καὶ…
Plato, Republic
-
…ἀμφότερα ψεύδῃ. εἰ δὲ ἄκων διαφθείρω, τῶν τοιούτων καὶ ἀκουσίων ἁμαρτημάτων οὐ δεῦρο νόμος εἰσάγειν ἐστίν, ἀλλὰ ἰδίᾳ λαβόντα διδάσκειν καὶ νουθετεῖν · δῆλον γὰρ ὅτι ἐὰν μάθω, παύσομαι ὅ γε ἄκων ποιῶ. σὺ δὲ συγγενέσθαι…
Plato, Apology
-
…τῶν μὲν ἐμαυτοῦ πάντων ἠμεληκέναι καὶ ἀνέχεσθαι τῶν οἰκείων ἀμελουμένων τοσαῦτα ἤδη ἔτη, τὸ δὲ ὑμέτερον πράττειν ἀεί, ἰδίᾳ ἑκάστῳ προσιόντα ὥσπερ πατέρα ἢ ἀδελφὸν πρεσβύτερον πείθοντα ἐπιμελεῖσθαι ἀρετῆς. καὶ εἰ μέν τι ἀπὸ τούτων ἀπέλαυον καὶ μισθὸν…
Plato, Apology
-
…μήτε ὑπεσχόμην μηδενὶ μηδὲν πώποτε μάθημα μήτε ἐδίδαξα · εἰ δέ τίς φησι παρʼ ἐμοῦ πώποτέ τι μαθεῖν ἢ ἀκοῦσαι ἰδίᾳ ὅτι μὴ καὶ οἱ ἄλλοι πάντες, εὖ ἴστε ὅτι οὐκ ἀληθῆ λέγει. ἀλλὰ διὰ τί δή ποτε μετʼ…
Plato, Apology