ἀγαθουργός
que hace el bien, benéfico
ψυχή
op. κακοποιός
ὁ θεῖος ἔρως
τὸ ἀγαθουργὸν ... ἀπονέμειν ... τοῖς θεοῖς
σειρὰν ἀγαθουργόν
•Tal vez de *ἀγαθοοργός como n. de agente.
ἀγαθουργός, Gutes-, wohltuend, Plut. de an. procr. e Tim. 7 u. Sp.
que hace el bien, benéfico
ψυχή
op. κακοποιός
ὁ θεῖος ἔρως
τὸ ἀγαθουργὸν ... ἀπονέμειν ... τοῖς θεοῖς
σειρὰν ἀγαθουργόν
•Tal vez de *ἀγαθοοργός como n. de agente.