ἄθυρος
ἄθυρος, without door
ἄθῠρος, ον, (θύρα)
- without door, βούστασις IG 11(2).287 A 161 (Delos, iii B. C.); οἶκος ib. 2(2).1322 (iii/ii B. C.); νεώς Menodot. 1; οἰκίαι Nic.Dam. p.148 D., cf. Plu. Garr. 2.503c, Hdn. 8.1.5, etc.
- II metaph., open, unchecked, Adam. 2.60; ῥῆτραι Nic. Al. 132; γλῶττα Ph. 1.678.
1 que carece de puertas
βούστασις
θάλαμος op. τεθυρωμένος
οἶκος
οἰκίαι
οἴκημα
νεώς
2 fig. que no se puede cerrar o callar (según contexto)
στόμα
γλῶττα
ῥῆτραι
ἄ·θυρος, ος, ον [ῠ]
1 sans porte, Plut. M. 503c ||
2 fig. sans retenue, sans frein (langue, bouche, parole) Phil. 1, 558 ; Polém. 298 ; Clém. 1, 384 Migne.
Étym. ἀ, θύρα.
ἄθυρος, ohne Tür, οἴκημα, στόμα, Plut. garrul. 3 u. Sp.
ἄθυρος
θύρα
- without door, Plut.