ἀκορής
ἀκορής, insatiable
ἀκορ-ής, ές,
- = ἀκόρεστος, οἰμωγῆς Them. Or. 7.90d, cf. Hsch. (cod. ἀγκ-): Sup. -έστατος, of a person, S. OC 120 (lyr.).
insaciable
ὁ πάντων ἀκορέστατος
ἀκορὴς οἰμωγῆς
ἀ·κορής, ής, ές :
1 insatiable de, gén. Thém. 90d ||
2 qui dépasse toute mesure, impudent, Soph. O.C. 120 (sup. -έστατος).
Étym. ἀ, κόρος.
ἀκορής, wovon ἀκορέστατος, Soph. O.C. 120 ὁ πάντων ἀκ., der Frevler (s. κόρος).