ἄκριτος
ἄκριτος, ἄκριτος, undecided; unjudged, without trial
- undistinguishable, confused, ἄκριτα πόλλʼ ἀγορεύειν Od. 8.505; τύμβος ἄ. one common undistinguished grave, Il. 7.337; ἄ. πάγος confused mass, Hp. Septim. 6, cf. Pl. Grg. 465d, Philostr. Gym. 26; ἄ. ἔρις καὶ ταραχή D. 18.18; ἄ. καιροί Demad. 34.
- 2 continual, unceasing, μῦθοι Il. 2.796; ἄχεα 3.412: neut. as Adv., πενθήμεναι ἄκριτον αἰεί Od. 18.174, 19.120; δηρὸν καὶ ἄ. h.Merc. 126; ὄρος ἄ. continuous chain of mountains, AP 6.225 (Nicaen.).
- 3 after Hom. in poets, countless, ἄστρων ὄχλος Critias 19; μυρία φῦλα καὶ ἄ. Opp. H. 1.80; ἄ. πλήθει Babr. 33.3.
- II undecided, doubtful, νείκεα, ἄεθλος, Il. 14.205, Hes. Sc. 311; ἄ. τελευταί which cannot be predicted, B. 9.45; ἀκρίτων ὄντων while the issue is doubtful, Th. 4.20; uncertain, of weather-signs, Ὠρίων Arist. Mete. 361b31; πυρετὸς ἄ. fever that will not come to a crisis, Hp. Acut.(Sp. ) 17. Adv. -τως Id. Epid. 1.[1.]3; τὸ ἀκρίτως ξυνεχὲς τῆς ἁμίλλης without decisive issue, Th. 7.71: neut.pl.as Adv., ἄκριτα δηρινθέντες Euph. 94.3.
- 2 unjudged, untried, of persons and things, ἀκρίτους κτείνειν, ἀποκτεῖναι without trial, Hdt. 3.80, Th. 2.67, cf. Lys. 19.7, D. 17.3; ἄ. ἀποθανεῖν Antipho 5.48, cf. Th. 8.48, etc.; πρᾶγμα ἄ. cause not yet tried, Isoc. 19.2, cf. Pl. Ti. 51c:—also, subject to no judge, πρύτανις A. Supp. 371. Adv. ἀκρίτως, ἀποκτείνειν D.H. 11.43, cf. Conon 28.1, LXX 1 Ma. 2.37.
- III Act., not giving judgement, Hdt. 8.124; not capable of judging, Parm. 6.7, Plb. 3.19.9, cf. Luc. Am. 37; ἄκριτα μηχανώμενοι engaged in rash attempts, E. Andr. 549; κατʼ ἄκριτον recklessly, Phld. Ir. p.69 W. Adv. -τως rashly, indiscreetly, Plb. 2.7.2, Epict. Gnom. 65; indiscriminately, ἐκφέρειν Procl. in Prm. p.553 S.
- 2 not exercising judgement, undiscriminating, of fate, AP 7.439 (Theodorid.), cf. 5.283 (Rufin.); ἄκριτε δαῖμον, of death, Epigr.Gr. 204.3 (Cnid.).
A
I
1 indiferenciado, común
τύμβος
• confuso, indistinto
πάγος
ἔρις καὶ ταραχή
καιροί
2 de flores variado
καταμίσγεται ἄκριτα ποίῃ
II de pers. no juzgado
ἀκρίτους κτείνειν
ἀποκτεῖναι
ἀποθανεῖν
ἄκριτον ἐκβαλεῖς με γῆς
οὐδὲ χρματα ἀφαιρσομαι ἀκρίτ οὐδενός
• de cosas
πρᾶγμα
φόνοι
ἄκριτα μηχανώμενοι
tramando cosas sin previo juicio, contra toda ley, criminales
B
1 incontable, continuo
ἄχεα
νείκεα
ὄρος ἄ.
cadena continua de montañas, sierraἄ. ὕδωρ
diluvio universal
• neutr. como adv. ἄκριτον continuamente
πενθήμεναι ἄ. αἰεί
δηρὸν καὶ ἄ.
2 incontable, innumerable
ἄστρων ὄχλος
φῦλα βένθεσι πόντου πλώοντα
κολοιῶν ἔθνος
αὐδή
que no tiene fin del canto de las sirenas
3 que no puede ser precisado, imprevisible
τελευταί
4 no sometido a ningún juez
πρύτανις
• inmune
νόμος περὶ τῶν ἀκρίτων
C
1 que no tiene discernimiento, irreflexivo, fatuo, falto de juicio
μύθοι
ἄ. πόλλ' ἀγόρευον
τόλμα
γνῶμαι
• despreocupado
ὕπνος
• incapaz de discernir o distinguir
ἄ. φῦλα, οἷς τὸ πέλειν τε καὶ οὐκ εἶναι ταὐτὸν νενόμισται
gentes sin discernimiento para quienes es lo mismo el ser que el no serτὸ ἄκριτον πολυτελές
prodigalidad indiscriminada
• del hado que no hace distinciones, arbitrario, AP 7.439 (Theodorid.),
ὄμμα
• neutr. subst. τὸ ἄκριτον irreflexión c. gen. obj.
τῆς τῶν ἀρχιερέων καταστάσεως
κατ' ἄκριτον
irreflexivamente
2 que no decide, que deja en suspenso
ἀποπλεόντων ... ἐς τὴν ἑωυτῶν ἀκρίτων
volviendo a sus lugares de origen sin decidir (quién había sido el mejor de los generales griegos)
D indeciso, incierto, no decidido
ἄεθλος
πυρετὸς ἄ.
fiebre que no llega a una crisisἔτι δ' ὄντων ἀκρίτων
no estando aún decidida la victoria
• dudoso, poco de fiar
Ὠρίων
(como signo del tiempo)
• neutr. plu. como adv.
ἄκριτα δηρινθέντες
E adv. -ως
1 sin previo juicio
ἀποκτείνειν
ἀ. ἀπόλλυτε ἡμᾶς
καταδικάζειν
2 sin demanda
(ὁμολογῶ τὸν δεῖνα) ἀ. [ἐξ]ελθεῖν ἀπ' ἐμοῦ
(estipulo que él puede) abandonarme sin que yo por eso lo demande
3 con total falta de juicio, neciamente, sin motivo
τὸ δ' ἀκρίτως καὶ προφανῶς περιβαλεῖν αὑτοὺς ταῖς μεγίσταις συμφοραῖς
μεμαστιγωνένος ἀ.
• sin juicio, irracionalmente Iust.Phil.Qu.Gr.M.6.1473C
• indiscriminadamente
ἐκφέρειν
4 sin decidirse, sin llegar a una decisión
διὰ τὸ ἀκρίτως ξυνεχὲς τῆς ἁμίλλης
• medic. sin llegar a crisis Hp.Epid.1.3.
1. pass.
a. niet te (onder)scheiden, niet onderscheiden:
b. ononderbroken, onophoudelijk (van verdriet of woorden):
c. niet beoordeeld, onbeslist; onzeker:
d. jur. niet veroordeeld, zonder proces:
2. act. niet oordelend:
2) nicht urteilend, willkührlich, Her. 8.124 ; ἄκριτε μοῖρα, keinen Unterschied machend, Theodorid. 11 (VII.439), vgl. Rufin. (V.284). Von den Winden Arat. 930, unbeständig.
3) unentschieden, ungeschlichtet, νείκεα Il. 14.205 ; ἄεθλον Hes. Sc. 311 ; ἔτι δὲ ὄντων ἀκρίτων, da der Krieg noch unentschieden war, Thuc. 4.20 ; vgl. Pol. 16.4.3 ; neben ἀδίκαστος Plat. Tim. 51c. Einzeln steht πρύτανις ἄκριτος Aesch. Suppl. 366, der keinem Richter unterworfen. Bei medic. ohne Krisis.
4) ohne Richterspruch, ohne Urteil u. Recht, ἀποκτείνειν, hinrichten, Her. 3.80 ; Thuc. 2.67 ; Lys. 12.82, wo der Ggstz κατὰ τὸν νόμον κρίνειν ; Isocr. 4.113, u. öfter bei den Rednern.
• Adv. ἀκρίτως .
[ἀ-1 + κρίνω.]
- 1
Indiscriminate, endless: μῦθοι Il. 2.796.
Endless, never-ending: ἄχεα Il. 3.412, Il. 24.91.
Endless, never brought to reconciliation: νείκεα Il. 14.205 = 304.
Absol. in neut. pl.: ἄκριτα πόλλʼ ἀγόρευον Od. 8.505 (app., held much and indiscriminate or inconsistent debate).
- 2
In neut. sing. ἄκριτον
as adv. - a
Indiscriminately: ἐξαγαγόντες ἀ. ἐκ πεδίου
(see ἐξάγω 2) Il. 7.337, 436. - b
Endlessly, continually: πενθήμεναι Od. 18.174, Od. 19.120.
- a
- 1
- Iundistinguishable, unarranged, disorderly, Hom.; τύμβος ἄκριτος one common undistinguished grave, Il.
- 2continual, unceasing, ἄχεα Il.; neut. as adv., πενθήμεναι ἄκριτον αἰεί Od.:— ὄρος ἄκρ. a continuous mountain-range, Anth., Babr.
- IIundecided, doubtful, νείκεα, ἄεθλος Il.; ἀκρίτων ὄντων while the issue was doubtful, Thuc.:—adv. ἀκρίτως, without decisive issue, Il.
- 2unjudged, untried, of persons and things, ἄκριτόν τινα κτείνειν to put to death without trial, Lat. indicta causa, Hdt., etc.
- IIIact. not giving a judgment, Hdt.: without judgment, ill-judged, rash, Eur.
-
…αὑτὸς ἦν τῶν κρινομένων, ἡμεῖς δὲ νυνὶ εἰς κατηγορίαν καὶ ἀπολογίαν καθέσταμεν. καὶ οὗτοι μὲν τοὺς οὐδὲν ἀδικοῦντας ἀκρίτους ἀπέκτειναν, ὑμεῖς δὲ τοὺς ἀπολέσαντας τὴν πόλιν κατὰ τὸν νόμον ἀξιοῦτε κρίνειν, παρʼ ὧν οὐδʼ ἂν παρανόμως βουλόμενοι…
Lysias, Speeches
-
…ὄντες καθʼ ὅσον ἐδύναντο ἐποίησαν ἡττηθῆναι ναυμαχοῦντας, ἐπειδὴ δὲ εἰς τὴν ἀρχὴν κατέστησαν, ὁμολογοῦσιν ἑκόντες πολλοὺς τῶν πολιτῶν ἀκρίτους ἀποκτιννύναι, οὐκ ἄρα χρὴ αὐτοὺς καὶ τοὺς παῖδας ὑφʼ ὑμῶν ταῖς ἐσχάταις ζημίαις κολάζεσθαι ; ἐγὼ τοίνυν, ὦ…
Lysias, Speeches
-
…ἀποκτείναιτε καὶ τοὺς παῖδας αὐτῶν, ἱκανὴν ἂν τοῦ φόνου δίκην λάβοιμεν, ὧν οὗτοι πατέρας καὶ ὑεῖς καὶ ἀδελφοὺς ἀκρίτους ἀπέκτειναν ; ἀλλὰ εἰ τὰ χρήματα τὰ φανερὰ δημεύσαιτε, καλῶς ἂν ἔχοι ἢ τῇ πόλει, ἧς οὗτοι πολλὰ…
Lysias, Speeches
-
…γένεσιν καὶ μητέρα Τηθύν, οἵ με σφοῖσι δόμοισιν ἐῢ τρέφον ἠδʼ ἀτίταλλον · τοὺς εἶμʼ ὀψομένη, καί σφʼ ἄκριτα νείκεα λύσω · ἤδη γὰρ δηρὸν χρόνον ἀλλήλων ἀπέχονται εὐνῆς καὶ φιλότητος, ἐπεὶ χόλος ἔμπεσε θυμῷ. ἵπποι δʼ…
Homer, Iliad
-
…ῥινοὺς δʼ ἐξετάνυσσε καταστυφέλῳ ἐνὶ πέτρῃ, ὡς ἔτι νῦν τὰ μέτασσα πολυχρόνιοι πεφύασι, δηρὸν δὴ μετὰ ταῦτα καὶ ἄκριτον · αὐτὰρ ἔπειτα Ἑρμῆς χαρμόφρων εἰρύσατο πίονα ἔργα λείῳ ἐπὶ πλαταμῶνι καὶ ἔσχισε δώδεκα μοίρας κληροπαλεῖς · τέλεον δὲ γέρας…
NA, Homeric Hymns
-
…δέγμενος ὁππότε ναῦφιν ἀφορμηθεῖεν Ἀχαιοί · τῷ μιν ἐεισαμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις · ὦ γέρον αἰεί τοι μῦθοι φίλοι ἄκριτοί εἰσιν, ὥς ποτʼ ἐπʼ εἰρήνης · πόλεμος δʼ ἀλίαστος ὄρωρεν. ἤδη μὲν μάλα πολλὰ μάχας εἰσήλυθον ἀνδρῶν ,…
Homer, Iliad
-
…δʼ εἰμὶ πολύστονος · οὐδέ τί με χρὴ οἴκῳ ἐν ἀλλοτρίῳ γοόωντά τε μυρόμενόν τε ἧσθαι, ἐπεὶ κάκιον πενθήμεναι ἄκριτον αἰεί · μή τίς μοι δμῳῶν νεμεσήσεται, ἠὲ σύ γʼ αὐτή, φῇ δὲ δακρυπλώειν βεβαρηότα με φρένας οἴνῳ…
Homer, Odyssey
-
…ἔτι πλείω κακουργῇ διαφυγών, ὅτι καὶ πρὸ τούτων τὰ τῆς Ποτειδαίας καὶ τῶν ἐπὶ Θρᾴκης πάντα ἐφαίνετο πράξας, ἀκρίτους καὶ βουλομένους ἔστιν ἃ εἰπεῖν αὐθημερὸν ἀπέκτειναν πάντας καὶ ἐς φάραγγα ἐσέβαλον, δικαιοῦντες τοῖς αὐτοῖς ἀμύνεσθαι οἷσπερ καὶ οἱ…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα · τίπτέ με κεῖνος ἄνωγε μέγας θεός ; αἰδέομαι δὲ μίσγεσθʼ ἀθανάτοισιν, ἔχω δʼ ἄχεʼ ἄκριτα θυμῷ. εἶμι μέν, οὐδʼ ἅλιον ἔπος ἔσσεται ὅττί κεν εἴπῃ. ὣς ἄρα φωνήσασα κάλυμμʼ ἕλε δῖα θεάων…
Homer, Iliad
-
…μηδʼ ἐπίκευθε, χρῶτʼ ἀπονιψαμένη καὶ ἐπιχρίσασα παρειάς · μηδʼ οὕτω δακρύοισι πεφυρμένη ἀμφὶ πρόσωπα ἔρχευ, ἐπεὶ κάκιον πενθήμεναι ἄκριτον αἰεί. ἤδη μὲν γάρ τοι παῖς τηλίκος, ὃν σὺ μάλιστα ἠρῶ ἀθανάτοισι γενειήσαντα ἰδέσθαι. τὴν δʼ αὖτε…
Homer, Odyssey