ἀλύμαντος
ἀλύμαντος, unhurt, unimpaired
ἀλύμαντος [ῡ], ον,
- unhurt, unimpaired, Plu. Lib.educ. 2.5e, Porph. ap. Eus. PE 11.28.
1 inalterable, incólume
θείου συστήματος ... ἀλυμάντου
del alma
• c. dat.
γήρᾳ δ' ἀλύμαντος
2 inalterado
ἀλύμαντα τὰ τῆς προφορᾶς
μέτρον
ἀ·λύμαντος, ος, ον [ῡ] non injurié, Plut. M. 5e.
Étym. ἀ, λυμαίνομαι.
ἀλύμαντος, unbeschädigt, γήρᾳ Plut. ed.lib. 8.