ἀλυσθαίνω
ἀλυσθαίνω, (ἀλύω)
- = ἀδημονέω, Nic. Th. 427, EM 70.45, prob. in Hp. Morb. 2.54, 58, 67; cf. ἀλυσταίνω.
estar dolorido, enfermo
ἀλυσθαίνοντι ... ἀρήξει
ayudará al dolienteἀλυσθαίνοντος ἀνίαι
•Cf.
ἀλυσθαίνω (seul. prés.) [ᾰ] être malade, Hpc. 480, 31 ; Nic. Th. 427.
ἀλυσθαίνω, krank, schwach sein, Nic. Th. 427 ; Hippocr.