ἀμετάστρεπτος
ἀμετάστρεπτος, without turning about
ἀμετά-στρεπτος, ον,
- not to be diverted, Max.Tyr. 11.5, cf. POxy. 705.62. Adv. ἀμετα-στρεπτί [ι-] or -εί without turning round, straight forward, φεύγειν X. Smp. 4.50, Pl. Lg. 854c, cf. R. 620e, Ph. 1.517, M.Ant. 8.5 (v.l. -τρεπτί), etc.
1 no desviable
εἱμαρμένη
ἀ. εἰς ἕτερόν τι ... χάρις
2 adv. -ως sin dar la vuelta, por una cara
πεσσόμενος ἄρτος ἀ.
ἀ·μετάστρεπτος, ος, ον, qui ne se retourne pas, fixe, constant, M. Tyr. 11, 5.
ἀμετάστρεπτος, adj. zu ἀμεταστρεπτί, Sp.
ἀμετάστρεπτος
μεταστρέφομαι
- without turning about.