ἀμνήμων
ἀμνήμων, unmindful, forgetful
- unmindful, forgetful, Pi. I. 7(6).17, S. Fr. 920, Pl. Ti. 88b; τινός of a person or thing, θεῶν A. Th. 606, cf. E. HF 1397, Antipho 2.1.7; unmindful of kindness, ungrateful, Arist. EN 1167b27.
- 2 Pass., forgotten, not mentioned, E. Ph. 64.
- II Ἀμνήμονες, οἱ, council of 60 at Cnidus, Plu. Aet.Gr. 2.292a.
I
1 que se olvida de, olvidadizo, desmemoriado
ἀμνάμονες δὲ βροτοί
ἀνήρ
τὸ τῆς ψυχῆς
δυσμαθεῖς δὲ καὶ ἀ.
ἀ. γὰρ οἱ πολλοί
οἵ τε σφόδρα νέοι καὶ οἱ γέροντες ἀμνήμονές εἰσιν
ἡ δὲ αἴσθησις ἄλογος οὖσα καὶ ἀ.
• c. gen.
θεῶν ἀ.
κακῶν
τῶν κινδύνων
τοῦ γεγονότος ἀ. ἀγαθοῦ
εὐεργεσίης
εὐεργετῶν
τῶν πρόσω λόγων
τῆς πατρῷας φιλίας ἀμνημονέστερος
τῶν ἰδίων ἀ. συμμάχων
τεῶν προτέρων ὑμεναίων
νύμφης
• en algunos cont. admite la trad. ingrato, desagradecido
μὴ ἀμνήμονες ὄντες
φίλοις οὐκ ἀ., ἐχθροῖς βαρύτατος
2 que ha perdido la memoria, amnésico
εἰ δέ τίς ἐστιν ἀ.
II olvidado, no recordado
ἵν' ἀμνήμων τύχη γένοιτο
ἀμνήμων κείσῃ
III οἱ Ἀμνήμονες los Amnémones miembros del Consejo de los 60 en Cnido, Plu.2.292a, cf. quizá
IV adv. ἀμνημόνως con olvido
μοι ... οὔτε ... ἀ. ἔσχεν
no ha sido olvidado por miτῶν μὲν Ἑλληνικῶν λόγων ἐπιδεικτικῶς, τῶν δὲ θείων ἀ.
1. act. niet gedachtig;
2. pass. vergeten, niet herinnerd:
• Adv. -μόνως .
- 1unmindful, forgetful, Soph., Plat.; τινός of a thing, Aesch., etc.
- 2pass. forgotten, not mentioned, Eur.