ἀμνηστέω
ἀμνηστέω, to be forgotten
ἀμνηστ-έω, Dor. ἀμναστέω,
- = ἀμνημονέω, only pres., to be unmindful, forget, S. El. 482 (lyr.), Arat. 847:—Pass., to be forgotten, Th. 1.20.
olvidarse abs., S.l.c., c. gen.
τῶν [εἰσέπει]τα
ὑετοῖο
• pas.
πολλὰ καὶ ἄλλα ... οὐ χρόνῳ ἀμνηστούμενα
muchas otras cosas no olvidadas por el tiempo
ἀμνηστέω-ῶ (seul. prés.) oublier, Soph. El. 482 ; Arat. 847 ; au pass. être oublié, Thc. 1, 20 ||
➳ Dor. ἀμνα-, Soph. l. c.
Étym. ἄμνηστος.
ἀμνηστέω, = ἀμνημονέω, οὐκ ἀμν. Soph. El. 473 ; οὐ χρόνῳ ἀμνηστούμενα Thuc. 1.20, in Vergessenheit geraten.
ἀμνηστέω
= ἀμνημονέω, Soph.
- pass. to be forgotten, Thuc.