ἀμνησίκακος
ἀμνησίκακος, forgiving
ἀμνησί-κᾰκος, ον,
- forgiving, Nic.Dam. p.110D. Adv. -κῶς D.S. 31.8.
1 que olvida las ofensas, que perdona
ἀκέραιοι ἦτε καὶ ἀμνησίκακοι εἰς ἀλλήλους
ἀμνησίκακοι ... γενόμενοι κατὰ τὴν τοῦ κυρίου διδασκαλίαν
• subst. τὸ ἀ. la capacidad de perdonar Ph.2.75, Clem.Al.Paed.1.5.14.
2 adv. -ως perdonando, habiendo perdonado D.S.31.8, 1Ep.Clem.62.2, Clem.Al.Strom.4.22.137.
ἀ·μνησίκακος, ος, ον [ῐᾰ] sans ressentiment, Clém. Str. 7, 14.
ἀμνησίκακος, des erlittenen Unrechts nicht eingedenk, nicht rachsüchtig, Clem.Al.; auch adv.