ἀμφίγλωσσος
ἀμφίγλωσσος, ambiguous
ἀμφίγλωσσος, ον,
- ambiguous, Eust. 489.19, al.
1 bilingüe Synes.Prouid.M.66.1269B.
2 ambiguo subst. τὸ ἀ. ambigüedad
τὸ τοῦ Ὁμήρου ἀμφίγλωσσον
ἀμφί·γλωσσος, ος, ον, qui parle deux langues, Syn. 122d.
Étym. ἀ. γλῶσσα.
ἀμφίγλωσσος, doppelzüngig, Sp.