ἀνάντης
ἀνάντης, up-hill, steep
ἀνάντης, ες, (ἀνά, ἄντην)
- up-hill, steep, opp. κατάντης, χωρίον Hdt. 2.29; πεδία Hp. Aër. 19; ὁδός, ἀνάβασις, Pl. R. 364d, 515e; πρὸς ἄναντες ἐλαύνειν, opp. κατὰ πρανοῦς, X. Eq. 3.7, cf. Pl. Phdr. 247b; πρὸς τὸ ἄ. τῶν πολιτειῶν in the ascending scale of our constitutions, Id. R. 568c; πρὸς ὑψηλὰ καὶ ἀνάντη Id. Lg. 732c.
1 empinado, cuesta arriba
χωρίον
ὁδός
ἀνάβασις
2 subst. τό, τὰ ἄ. cuesta, subida
πρὸς ἄναντες ... πορεύεσθαι
πρὸς ἄναντες ἐλαύνειν
πορεύοντα πρὸς ἄ.
πρὸς ὑψηλὰ καὶ ἀνάντη
ἐς τὰ ἀνάντη καὶ ὄρεια ἀνέθορον
• escala ascendente
τὸ ἄ. τῶν πολιτειῶν
• fig. dificultad
εἱ καὶ μὴ εἰσάπαν ... ἐφικέσθαι τυχὸν ἐπιτρέπει τὸ ἄ.
ἀν·άντης, ης, ες, montant, escarpé, Hdt. 2, 29 ; Plat. Rsp. 515e ; τὰ ἀνάντη, Xén. Cyn. 5, 17, les régions escarpées, les escarpements ; πρὸς τὸ ἄναντες, Xén. Hell. 4, 6, 11, etc. ; πρὸς ἄναντες, Xén. Hell. 4, 8, 38, etc. ; Plat. Phædr. 247b, vers les régions escarpées ; fig. τὸ ἄναντες, Plat. Rsp. 568c, le sommet ||
Cp. -έστερος, Paus. 10, 34, 7.
Étym. ἀνά, ἄντα.
ἀνάντης, ες (ἀντάω), bergauf, steil, schwierig, ἀνάβασις Plat. Rep. VII.515e ; ὑψηλὰ καὶ ἀνάντη Legg. V.732c.; Sp.; Ggstz κατάντης, Her. 2.29 ; das Höchste, Schwierigste, τὸ ἄναντες τῶν πολιτειῶν Plat. Rep. VIII.568c.
ἀνάντης
ἀνά, ἀντάω
- up-hill, steep, Hdt., Plat., Xen.; πρὸς τὸ ἄναντες to the highest point, Plat.