ἀναντίβλεπτος
ἀναντίβλεπτος, what one dares not face
ἀναντί-βλεπτος, ον,
- what one dares not face, Plu. Adul. 2.67b: metaph., irrefragable, διαίρεσις Procl. in Alc. p.201 C.
1 no desdeñable
τοῦ φίλου νουθησία
2 que no se puede contrarrestar
διαίρεσις
ἀν·αντίβλεπτος, ος, ον, qu’on ne peut regarder en face, Plut. M. 67b.
Étym. ἀν-, ἀντιβλέπω.
ἀναντίβλεπτος, den man nicht gerade ansehen kann, Plut. ad. et am. discr. 38.