ἀνανταπόδοτος
ἀνανταπόδοτος, without apodosis:
ἀνανταπό-δοτος, ον,
- without apodosis: τὸ ἀ. hypothetical proposition wanting the consequent clause, Sch. Ar. Pl. 469.
sin apódosis
σχῆμα
ἀνανταπόδοτος, ohne Nachsatz, τό, ein unvollendeter Satz, Gramm.; Schol. Soph. O.R. 1224 auch ἀνανταποδοτικός.