ἀνανταγώνιστος
ἀνανταγώνιστος, without a rival, without a struggle
ἀναντᾰγώνιστος, ον,
- without a struggle, Th. 4.92; ἀ. εὔνοια unchallenged, i.e. unalloyed goodwill, Id. 2.45; ἀ. γέρας ἔλαχεν without having to strive for it, Ph. 1.646. Adv. -τως Plu. Lat.viv. 2.1128b.
- II irresistible, Ph. 1.454, al., Plu. Phoc. 14; ἐρώτημα Polem. Call. 50.
- III without a rival, incomparable, Ph. 2.6, al.
I al que nadie se enfrenta
ἀνανταγώνιστοι ... οὐκ ἀπίασιν
no se marcharán sin que se les presente batalla
• no disputado
γέρας
II
1 indiscutible, sin rival
εὔνοια
• incomparable
ἀρετή
2 irresistible
σθένος
ἄμαχος ... καὶ ἀνανταγώνιστος
ἐρώτημα
δύναμις
ἐρύματα
ἰσχύς
III adv. -ως indiscutiblemente
ἵνα τυγχάνωσιν αὐτῆς (δόξης) ἀ.
ἀν·ανταγώνιστος, ος, ον [ᾰγ]
1 sans combat, Thc. 4, 92 ; ἀν. εὔνοια, Thc. 2, 45, bienveillance qui ne provoque pas de contradiction ||
2 irrésistible, à qui l’on ne peut opposer de résistance, Plut. Phoc. 14.
Étym. ἀν-, ἀνταγωνίζομαι.
1. zonder tegenstander
2. waartegen geen weerstand te bieden is, onweerstaanbaar.
ἀνανταγώνιστος, ohne Gegner, εὔνοια, ein durch keine Eifersucht geschmälertes Wohlwollen, Thuc. 2.45 ; σθένος, unbesiegt, Pol. frg.; der keinen Widerstand leisten kann, Plut. Phoc. 14.
ἀνανταγώνιστος
ἀγωνίζομαι
- Iwithout a rival, without a struggle, Thuc.: uncontested, unalloyed, Thuc.:—adv. -τως.
- IIirresistible, Plut.