ἀνεικία
ἀνεικία, ἡ, Pythag.,
- = πεντάς, as reconciling the feud of odd and even (3 + 2), Theol.Ar. 27, al.; cf. ἀνικία.
- 2 also = ἐννεάς, ib. 57.
1 entre los pitagóricos grupo de cinco (3 + 2) Theol.Arith.27.
2 grupo de nueve (5 + 4) Theol.Arith.57.
ἀ·νεικία, ας (ἡ) concorde, nom du nombre cinq, Nicom. Theol. 57 ; Theol. p. 26, 27.
Étym. ἀ, νεῖκος.
ἀνεικία, ἡ, die Streitlosigkeit, heißt die πεντάς bei Pythag. Theolog. arithm.