ἀναγεννάω

I

1 en sent. relig. engendrar de nuevo, volver a engendrar, regenerar en el cristianismo ὁ ... ἀναγεννήσας ἡμᾶς εἰς ἐλπίδα 1Ep.Petr.1.3, esp. del bautismo, Iust.Phil.Apol.61.3

• v. pas. ser engendrado nuevamente, renacer ἀναγεγεννημένοι οὐκ ἐκ σπορᾶς φθαρτῆς 1Ep.Petr.1.23, de ritos mistéricos ἐπὶ τούτοις γάλακτος τροφή ὥσπερ ἀναγεννωμένων Sallust.4.10

• tb. esp. del bautismo del mismo Cristo σήμερον ἀναγεννηθεὶς ὁ Χριστός Clem.Al.Paed.1.6.49, de la conversión, Tat.Orat.5.3, de la penitencia, Clem.Al.Strom.2.23.147.

2 fig. sin sent. relig. renovar ἀναγεν[ν]ᾶ[ν πάλι]ν ... κα[κά Phld.Ir.p.18.

II iluminar, enseñar παρὰ τοῖς βαρβάροις φιλοσόφοις τὸ κατηχῆσαί τε καὶ φωτίσαι ἀναγεννῆσαι λέγεται Clem.Al.Strom.5.2.15.