ἀναγκαῖος
ἀναγκαῖος, ἀναγκαῖος α ον, necessary (adjective)
- of, with, or by force:
- I Act., constraining, applying force, μῦθος ἀ. a word of force, Od. 17.399; χρειὼ ἀ. urgent necessity, Il. 8.57; ἦμαρ ἀ. day of constraint, i.e. life of slavery, 16.836; ἀ. τύχη a doom imposed by fate, or fateful chance, S. Aj. 485, cf. 803 (but, fatal chance, Id. El. 48); πᾶν γὰρ ἀ. χρῆμʼ ἀνιηρὸν ἔφυ Thgn. 472, cf. 297, E. Or. 230; τῆς ἀρχῆς τῷ ἀ. παροξυνομένους by the compulsory nature of our rule, Th. 5.99; δεσμὸς ἀ. Theoc. 24.33; ἐξ ἀναγκαίου under stress of circumstances, Th. 7.60.
- 2 forcible, cogent, πειθώ Pl. Sph. 265d; ἀποδείξεις Ti. 40e; διαλλακτὰς πολὺ τῶν ἐμῶν λόγων ἀναγκαιοτέρους Th. 4.60; τὰ -ότερα τῶν ἀντιγράφων the more authoritative copies, Sch. S. OC 390.
- II Pass., constrained, forced, twice in Od., πολεμισταὶ ἀ. soldiers perforce, Od. 24.499; so δμῶες ἀ. ib. 210 (where however Eust. expl. it χρειώδεις trusty, serviceable, v. infr. 6).
- 2 necessary (physically or morally), οὐκ ἀ. unnecessary (on its diff. senses in philosophy v. Arist. Metaph. 1015a20ff.), ἀ. [ἐστί] it is necessary to . ., S. Ph. 1317, etc.; γίνεταί μοι ἀναγκαιότατον, c. inf., Hdt. 3.65; ἀ. κακόν a necessary evil, Men. 651, cf. Hybreas ap. Str. 14.2.24: also c. inf., ἔνιαι τῶν ἀποκρίσεων ἀναγκαῖαι διὰ μακρῶν τοὺς λόγους ποιεῖσθαι Pl. Grg. 449b; ὁδὸν ἀναγκαιοτάτην εἶναι τρέπεσθαι Sph. 242b; [μαθήματα] ἀναγκαῖα προμεμαθηκέναι necessary for us to have learnt them before, Lg. 643c.
- 3 τὰ ἀ. necessaries of life, Antipho 4.1.2, Pl. Lg. 848a; τὰ ἀ. τοῦ βίου Isoc. 4.40; ἀ. τροφή Th. 1.2.
- b τὰ ἀ. things necessary to be done, X. Mem. 1.1.6; τὰ ἐκ θεοῦ ἀ. the appointed order of things, HG 1.7.33; θεῶν ἀναγκαῖον τόδε E. Hec. 584 codd.: τὸ ἀ., = ἀνάγκη, Arist. Ph. 200a31.
- 4 indispensable, i.e. a bare minimum, freq. in Sup., τὸ ἀναγκαιότατον ὕψος the least height that was absolutely necessary, Th. 1.90; ἡ ἀναγκαιοτάτη πόλις the least that could be called a city, Pl. R. 369d; ἐκ τεττάρων ἀναγκαιοτάτων συγκεῖσθαι πόλιν Arist. Pol. 1291a12; αὐτὰ τἀναγκαιότατʼ εἰπεῖν give a bare outline of the facts, D. 18.126, cf. 168; ἡ ἀ. συγγένεια the most distant degree of kinship recognized by law, 44.26: less freq. in Posit., οὐδὲ τἀναγκαῖα ἐξικέσθαι Th. 1.70: hence, scanty, makeshift, παρασκευή 6.37.
- 5 of persons, connected by necessary or natural ties, i.e. related by blood, Antipho 1.4, Pl. R. 574b; ἀ. δόμοις E. Alc. 533; οἱ ἀ. kinsfolk, X. An. 2.4.1; ἀ. φίλοι E. Andr. 671; συγγενεῖς καὶ ἀ. ἄνθρωποι D. 19.290; τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ καὶ ἀ. φίλους Act.Ap. 10.24, cf. PFlor. 2.142.2 (iii A. D.).
- 6 Astrol., efficacious, Vett.Val. 63.1 (Comp.): ἀ. γραμμή line of fate, Cat.Cod.Astr. 7.238.
- 7 costly, ὄξος POxy. 1870 (v A. D.); ἐσθής Suid. s.v. βεστιάριον.
- III Adv. -ως of necessity, perforce, ἀ. ἔχει it must be so, Hdt. 1.89, A. Ch. 239, S. Tr. 723, Pl. Phd. 91e, etc.; ἀ. ἔχει μοι ποιέειν ταῦτα Hdt. 8.140.αʹ, al.; ἀ. φέρειν, opp. ἀνδρείως, Th. 2.64; as best might be, Pl. Ti. 69d.
- 2 γελοίως καὶ ἀ. λέγειν in a narrow sense (cf. II.4, but prob. with play on foreg. III.1), Id. R. 527a; πτωχῶς μέν, ἀλλʼ ἀ. Babr. 55.2:—Sup. ἀναγκαιότατα, λέγεις Pl. Phlb. 40c.
- 3 strictly, κελεύειν OGI 669.41 (i A. D.).
- IV οἱ ἀ. τόποι privy parts, Vett.Val. 113.9.
- V ἀναγκαῖον, τό, v. sub v.
A sent. pas.
I de pers. forzado, obligado
πολεμισταί
δμῶες
II
1 necesario, imprescindible
τροφή
παρασκευή
αἴσθησις
ἀσφάλεια
πόνος
τὰ ... μέλη τοῦ σώματος ... ἀναγκαῖά ἐστιν
ἀναγκαῖον κακόν
mal necesario
• necesario, útil op. τὸ καλόν:
ὡς τῶν ἀναγκαίων τε χάριν πᾶσαν πόλιν συνεστηκυῖαν, ἀλλ' οὐ τοῦ καλοῦ μᾶλλον
ἔργα
τὰ μὲν γὰρ ἀναγκαῖα συνεβούλευε
πάντων ἀναγκαιότατον ἡ κωμῳδία
la comedia resulta la forma más útil
• esp. en constr. impers. c. inf.
ἔστ' ἀναγκαῖον
es forzoso, obligadoγίνεταί μοι ἀναγκαιότατον
• importante
ὅ μοι πάντων ἐστὶν ἀναγκαιότερον
que es lo más importante para mí(μαθήματα) ἀναγκαῖα προμεμαθηκέναι
(conocimientos) que es necesario haber aprendido de antemanoοὐκ ἀ. ... διὰ ζωγραφίας ὑποδεικνύναι
2 en sent. lógico necesario, que sigue necesariamente
(συλλογίζεσθαι) τὰ δ' ἀναγκαῖα ἐξ ἀναγκαίων
ἀναγκαῖον μὲν γὰρ τὸ ἀεὶ ἀληθές
• convincente
ἀποδείξεις
III
1 indispensable, preciso, mínimo
οὐδὲ τἀναγκαῖα ἐξικέσθαι
• esp. en sup. minimum
τὸ ἀναγκαιότατον ὕψος
ἀναγκαιοτάτη συγγένεια
el grado mínimo de parentesco
• ἀναγκαῖα lo mínimamente necesario Lys.31.18, cf. Isoc.4.40,
ἡ ἀναγκαιοτάτη πόλις
la ciudad mínima e.d. lo que en último lugar pudiera llamarse ciudad
• subst. elemento indispensable
ἐκ τεττάρων τῶν ἀναγκαιοτάτων πόλιν συγκεῖσθαι
• obligado, mínimo aceptable
ἀναγκαῖα δέ μοι ἐκ τῶν παρόντων
• c. verb. de hablar o decir
τἀναγκαιότατ' εἰπεῖν
decir lo estrictamente imprescindible
• de aquí del estilo conciso
οὐ περιττὸς ἐν τοῖς λόγοις, ἀλλ' ἀ.
• indispensable, conciso sup.
τὰ ἀναγκαιότατα τῶν λόγων
2 costoso
ὄξος
λίθοι
ἐσθής
3 íntimo en plu.
τόποι
IV
1 de familiares que está obligado por lazos de sangre, pariente consanguíneo, deudo Antipho 1.4, Pl.R.574b,
ἀναγκαία δόμοις
οἱ ἄλλοι ἀναγκαῖοι
parientes, parentela
2 de amigos próximo, íntimo, allegado
φίλοι
ἄνθρωποι
• cliente del emperador romano IG 22.4216 (Eleusis III a.C.).
B en sent. act. gener. de abstr. y n. de acción
1 que fuerza, que obliga, que somete, perentorio, apremiante
μῦθος
χρειώ
πειθώ
• fatal
τύχη
ἦμαρ ἀ.
día del sometimiento, de la esclavitudτοὺς ... τῆς ἀρχῆς τῷ ἀναγκαίῳ παροξυνομένους
los irritados por el carácter obligado de nuestro imperio
• apremiante
χρειᾶν ... ἀναγκαιᾶν
ἀναγκέαν χρίαν
καιροὶ ἀ.
tiempos muy difíciles
• ἐξ ἀναγκαίου a la fuerza Th.7.60
• forzado, violento
γυμνάσια op. κουφότερα
• subst. abstr. τὸ ἀναγκαῖον lo necesario
ἔστι δὲ τὸ ἀ. ἔν τε τοῖς μαθήμασι καὶ ἐν τοῖς κατὰ φύσιν
2 forzoso, obligatorio, impuesto, inevitable
πᾶν γὰρ ἀναγκαῖον χρῆμ' ἀνιηρὸν ἔφυ
pues toda imposición es odiosaἐπίμειξις
δεσμός
τὰ ἐκ τοῦ θεοῦ ἀναγκαῖα
cosas forzosas impuestas por la divinidad
•
γραμμὴ ἀ.
línea del destino
•
ἀναγκαία ἀγορά
plaza ordinaria o mercado op. a la dedicada al ocio
•
ἀναγκαία φύσις
naturaleza material op. κατὰ τὸν λόγον φύσις ‘naturaleza racional’
3 que exige c. inf.
ἔνιαι τῶν ἀποκρίσεων ἀναγκαῖαι διὰ μακρῶν τοὺς λόγους ποιεῖσθαι
4 en crít. text., compar. de más autoridad, mejor
ἐν τοῖς ἀναγκαιοτέροις τῶν ἀντιγράφων
C como subst.
I τὸ ἀναγκαῖον [beoc.
ἀνάκαιον
ἀνάκειον
1 lugar de detención, prisión X.ll.cc., Sud., EM l.c.
2 vergüenzas, partes pudendas sg. Artem.1.45, Eust.1968.39, plu. Cat.Cod.Astr.8(4).133.
3 copa en la que se ha de beber obligatoriamente Plaut.Rud.363, Varro en Nonius Marcellus 547.27.
4 retrete, Gloss.3.457.
II masc. plu. οἱ ἀναγκαῖοι consejeros tít. honorífico en las cortes helenísticas OGI 315.49, 763.31.
D adv. -ως
1 forzosamente, necesariamente
ἀ. ἔχειν
• a la fuerza
φέρειν
πτωχῶς μέν, ἀλλ' ἀναγκαίως
• estrictamente
κελεύειν
2 ἀ. λέγειν hablar de manera forzada Pl.R.527a.
1. dwingend, met
2. noodzakelijk,
3. (bloed-)verwant:
4. adv.:
1) zwingend, nötigend, χρειοῖ ἀναγκαίῃ, aus dringender Not, Il. 8.57 ; μῦθος ἀν., ein Machtspruch, dem man gehorchen muß, Od. 17.399 ; ἦμαρ ἀν., = δούλιον, der Zwingtag, der Freie zu Knechten macht, Il. 16.836, wie bei Soph. Aj. 480 τύχη ἀναγκαία, das Sklavenlos ; vgl. Eur. I.A. 511 ; λόγοι El. 293 ; πειθώ, d.i. unwiderstehliche Ueberredung, Plat. Soph. 265d ; δεσμὸς ἀν., hemmende Fessel, Theocr. 24.33 ; χαλινός Tryph. 97 ; τὸ ἀναγκαῖον, das Gefängnis, Xen. Hell. 5.4.18, welches die alten Gramm. als Eigentümlich Keit. bemerken.
2) gezwungen, Hom. Od. 24.210 δμῶες ἀναγκαῖοι, wo jedoch Einige χρειώδεις : nützliche, unentbehrliche erklärten, s. Scholl.; 24.499 ἀναγκαῖοι πολεμισταί, wo beide Erklärungen in den Scholl. wiederkehren ; unangenehm, peinlich, Theogn. 291, 464.
3) physische Verbindlichkeit in sich schließend, notwendig, τὰ ἀναγκαῖα, Naturbedürfnisse, wie Schlaf, Nahrung, Ausleerungen, Xen. Cyr. 8.8.11 ; ἰέναι ἐπὶ τὰ ἀν. 1.6.36 ; τροφὴ ἀν. Plat. Legg. VIII.848a ; τὰ ἀν., das nach einer Schicksalsnotwendigkeit gewiß Geschehende, Xen. Mem. 1.1.6, im Ggstz von ἄδηλα, ὅπως ἂν ἀποβήσοιτο ; τὰ ἐκ θεοῦ ἀναγκαῖα, die von Gott bestimmte Ordnung der Dinge, Naturnotwendigkeit, Hell. 1.7.10 ; θάνατος πᾶσι κοινὸς καὶ ἀναγκαῖος An. 3.1.43. Dah. unentbehrlich, μαθήματα Plat. Legg. I.643c ; πόσεις Xen. Lac. 5.4 ; auch = αἰδοῖον, Artemid. 1.45 ; τὸ ἀν., die Not, Thuc. 5.99 ; ὅπλισις, notdürftige Bewaffnung, 5.8, wie ἀπομάχεσθαι ἐκ τοῦ ἀναγκαιοτάτου ὕψους 1.90 ; ἡ πόλις ἀναγκαιοτάτη εἴη ἂν ἐκ τεττάρων ἢ πέντε ἀνδρῶν, die notdürftigste Stadt, Plat. Rep. II.369d. Häufig ἀναγκαῖόν ἐστι, es ist durchaus notwendig, mit darauf folgendem inf., wofür auch Plat. Soph. 242b τὴν ὁδὸν ἀναγκαιοτάτην ἡμῖν εἶναι τρέπεσθαι, es sei notwendig, daß wir diesen Weg einschlagen ; vgl. Legg. I.643c.
4) blutsverwandt, wie necessarius, μήτηρ, πατήρ, Plat. Rep. IX.574b u. sonst ; vgl. Philem. Stob. fl. 108.33.
• Adv. ἀναγκαίως , notwendiger Weise, ἀναγκαίως μοι ἔχει οὕτω ποιεῖν, ich muß so handeln, Her. 8.140, vgl. 1.89 ; ἀναγκαίως ἔχει, es ist notwendig, Aesch. Ch. 237 ; Soph. Tr. 270 ; Eur. Herc.Fur. 859 ; Her. 1.89, 8.140 ; ἀν. ἔχω Lys. 6.35. Einen Kompar. ἀναγκαιέστερον hat Epicharm. bei Eust. Od. 1441.15.
-η, -ον
[ἀνάγκη.]
- 1
Compelled, acting under compulsion: πολεμισταί Od. 24.499.
Sim. of slaves Od. 24.210.
- 2
Imposing compulsion: ἦμαρ ἀναγκαῖον
(see ἦμαρ 4.b) Il. 16.836, μύθῳ Od. 17.399 = Od. 20.344.–χρειοῖ ἀναγκαίῃ, by compelling necessity, under the compulsion of necessity Il. 8.57.
- 1
- 1enforced λυγρόν τʼ ἔρανον Πολυδέκτᾳ θῆκε ματρός τʼ ἔμπεδον δουλοσύναν τό τʼ ἀναγκαῖον λέχος (i. e. of Danae) P. 12.15 ]αν λέχεά τʼ ἀναγκαῖα δολ[ (sc. of Danae & Polydektes) Δ. 4. 15.
Strong 316
**
1. necessary: Ac 13:46, I Co 12:22, II Co 9:5, Phl 2:25, Tit 3:14, He 8:3; comp. -αιότερον, Phl 1:24.
2. Of persons connected by bonds of nature or friendship, near, intimate (Field, Notes, 118; ΜΜ, VGT, s.v.): ἀ. φίλοι, Ac 10:24.†
- with or by force:
- Iact. constraining, applying force, Il.; ἦμαρ ἀν. the day of constraint, i. e. slavery, Ib.;so, ἀναγκαία τύχη the lot of slavery, or a violent death, Soph.; τῶι τῆς ἀρχῆς ἀναγκαίωι by the compulsory nature of our rule, Thuc.; ἐξ ἀναγκαίου under compulsion, Thuc.
- 2of arguments, forcible, cogent, Thuc.
- IIpass. constrained, forced, πολεμισταὶ ἀν. soldiers perforce, whether they will or no, Od.
- 2necessary, ἀναγκαῖόν ἐστι, like ἀνάγκη ἐστί, c. inf., it is necessary to do a thing, Hdt., etc.; but, ἔνιαι τῶν ἀποκρίσεων ἀναγκαῖαι ποιεῖσθαι necessarily requiring to be made, Plat.
- 3τὰ ἀναγκαῖα necessary things, needs, as food, sleep, Plat., Xen.; τὰ ἐκ θεοῦ ἀν. the appointed order of things, laws of nature, Xen.
- 4absolutely necessary, indispensable, barely sufficient; ἀν. τροφή ἡ καθʼ ἡμέραν, Thuc.; τὸ ἀναγκαιότατον ὕψος the least height that was absolutely necessary, Thuc.; ἡ ἀναγκαιοτάτη πόλις the least that could be called a city, Plat.
- 5of persons, connected by necessary ties, i. e. related by blood, Plat., etc.:— οἱ ἀναγκαῖοι, Lat. necessarii, kinsfolk, Xen., etc.
- IIIadv. -ως, necessarily, of necessity, perforce, ἀναγκαίως ἔχει it must be so, Hdt.; ἀν. φέρειν to bear as best one can, opp. to ἀνδρείως, Thuc.
- 2ἀν. λέγειν only so far as is necessary, Plat.
-
…, οὐκέτι μῦθόν σοι ἐρῶ ἀλλὰ λόγον. ὧδε γὰρ ἐννόησον · πότερον ἔστιν τι ἓν ἢ οὐκ ἔστιν οὗ ἀναγκαῖον πάντας τοὺς πολίτας μετέχειν, εἴπερ μέλλει πόλις εἶναι ; ἐν τούτῳ γὰρ αὕτη λύεται ἡ ἀπορία ἣν σὺ ἀπορεῖς…
Plato, Protagoras
-
…ταῦτα ποιήσειν. ἠπιστάμην μὲν οὖν ὅτι οὔτε θεοὺς οὔτʼ ἀνθρώπους νομίζει, ὅμως δʼ ἐκ τῶν παρόντων ἐδόκει μοι ἀναγκαιότατον εἶναι πίστιν παρʼ αὐτοῦ λαβεῖν. ἐπειδὴ δὲ ὤμοσεν, ἐξώλειαν ἑαυτῷ καὶ τοῖς παισὶν ἐπαρώμενος, λαβὼν τὸ τάλαντόν…
Lysias, Speeches
-
…ἀπηχθόμην. μετὰ ταῦτʼ οὖν ἤδη ἐφεξῆς ᾖα, αἰσθανόμενος μὲν καὶ λυπούμενος καὶ δεδιὼς ὅτι ἀπηχθανόμην, ὅμως δὲ ἀναγκαῖον ἐδόκει εἶναι τὸ τοῦ θεοῦ περὶ πλείστου ποιεῖσθαι ἰτέον οὖν, σκοποῦντι τὸν χρησμὸν τί λέγει, ἐπὶ ἅπαντας τούς…
Plato, Apology
-
…φασιν πάντας δεῖν φάναι εἶναι δικαίους, ἐάντε ὦσιν ἐάντε μή, ἢ μαίνεσθαι τὸν μὴ προσποιούμενον δικαιοσύνην · ὡς ἀναγκαῖον οὐδένα ὅντινʼ οὐχὶ ἁμῶς γέ πως μετέχειν αὐτῆς, ἢ μὴ εἶναι ἐν ἀνθρώποις. ὅτι μὲν οὖν πάντʼ ἄνδρα…
Plato, Protagoras
-
…προστάττωσιν, τοῖς δὲ δίκαιον εἶναι φῇς ταῦτα ποιεῖν ἃ ἐκεῖνοι προσέταξαν ἆρα τότε, ὦ σοφώτατε Θρασύμαχε, οὐκ ἀναγκαῖον συμβαίνειν αὐτὸ οὑτωσί, δίκαιον εἶναι ποιεῖν τοὐναντίον ἢ ὃ σὺ λέγεις ; τὸ γὰρ τοῦ κρείττονος ἀσύμφορον δήπου προστάττεται…
Plato, Republic
-
…οὔτε ὑμῖν οὔτε ἄλλῳ πλήθει οὐδενὶ γνησίως ἐναντιούμενος καὶ διακωλύων πολλὰ ἄδικα καὶ παράνομα ἐν τῇ πόλει γίγνεσθαι, ἀλλʼ ἀναγκαῖόν ἐστι τὸν τῷ ὄντι μαχούμενον ὑπὲρ τοῦ δικαίου, καὶ εἰ μέλλει ὀλίγον χρόνον σωθήσεσθαι, ἰδιωτεύειν ἀλλὰ μὴ δημοσιεύειν…
Plato, Apology
-
…ὥστʼ εἶναι βελτίστη ἱκανῶς δήπου ἐκπεπόρισται, ἕως γʼ ἂν μηδὲν ἐνδέῃ τοῦ ποιμενικὴ εἶναι οὕτω δὲ ᾤμην ἔγωγε νυνδὴ ἀναγκαῖον εἶναι ἡμῖν ὁμολογεῖν πᾶσαν ἀρχήν, καθʼ ὅσον ἀρχή, μηδενὶ ἄλλῳ τὸ βέλτιστον σκοπεῖσθαι ἢ ἐκείνῳ, τῷ ἀρχομένῳ…
Plato, Republic
-
…τότε ἔρχονται ἐπὶ τὸ ἄρχειν οὐχ ὡς ἐπʼ ἀγαθόν τι ἰόντες οὐδʼ ὡς εὐπαθήσοντες ἐν αὐτῷ, ἀλλʼ ὡς ἐπʼ ἀναγκαῖον καὶ οὐκ ἔχοντες ἑαυτῶν βελτίοσιν ἐπιτρέψαι οὐδὲ ὁμοίοις. ἐπεὶ κινδυνεύει πόλις ἀνδρῶν ἀγαθῶν εἰ γένοιτο, περιμάχητον ἂν εἶναι…
Plato, Republic
-
…· κάτισον τῶν δορυφόρων ἐπὶ πάσῃσι τῇσι πύλῃσι φυλάκους, οἳ λεγόντων πρὸς τοὺς ἐκφέροντας τὰ χρήματα ἀπαιρεόμενοι ὡς σφέα ἀναγκαίως ἔχει δεκατευθῆναι τῷ Διί. καὶ σύ τέ σφι οὐκ ἀπεχθήσεαι βίῃ ἀπαιρεόμενος τὰ χρήματα, καὶ ἐκεῖνοι συγγνόντες ποιέειν…
Herodotus, The Histories
-
…καὶ πῶς ἔσχε τὴν συντέλειαν, ταύτην οὐδʼ ἐπιβαλόμενον οὐδένα βασανίζειν, ὅσον γε καὶ ἡμᾶς εἰδέναι, παντελῶς ὑπέλαβον ἀναγκαῖον εἶναι τὸ μὴ παραλιπεῖν μηδʼ ἐᾶσαι παρελθεῖν ἀνεπιστάτως τὸ κάλλιστον ἅμα δʼ ὠφελιμώτατον ἐπιτήδευμα τῆς τύχης. πολλὰ γὰρ αὕτη…
Polybius, Histories