ἀναγκαθέτησις Save Bailly 2024 ἀναγκα·θέτησις, εως (ἡ) [ᾰνκᾰ] action d’imposer une obligation, Œnom. (Eus. 3, 444 Migne). Étym. ἀνάγκη, τίθημι ; formé par anal. avec νομοθέτησις.