ἀναγκαίη
ἀναγκ-αίη, ἡ, Ep. and Ion, for ἀνάγκη, Il. 6.85, Tyrt. 6, Sol. 36.8, Hdt. 1.11, etc.
1 necesidad, fuerza mayor
Δαναοῖσι μαχησόμεθ' ... ἀναγκαίη γὰρ ἐπείγει
• personif. la Necesidad, la Fatalidad Call.Del.122
• esp. coacción, imposición, dominio, servidumbre
ὑπ' ἀναγκαίῃ δεδμήσεσθ' ἤματα πάντα
ἀναγκαίης ὑπὸ λυγρῆς
de los mesenios sometidos a los espartanosὄφρα ... ἀναγκαίῃ πολεμίζοι
para que tuviera que luchar a la fuerza
• necesidad biológica,
2 parentesco Hdt.1.74. Cf.
ἀναγκαίη, ης (ἡ) [ᾰν] poét. et ion. c. ἀνάγκη :
1 la nécessité, Il. 6, 85 ; Od. 19, 73, etc. ; Hdt. 1, 11, etc. ; ἡ Ἀν. Call. Del. 122, la Nécessité ou la Destinée personnifiée ||
2 liens du sang (cf. lat. necessitudo) Hdt. 1, 74 ||
➳ Dat. instrum. -αίηφι, Il. 20, 143.
Étym. fém. du suiv.
ἀναγκαίη, fem. von ἀναγκαῖος, als substant. Homerisch = ἀνάγκη, das adjektiv. statt des subst., wie z.B. παρθενική statt παρθένος usw. Il. 4.300 ἀναγκαίῃ πολεμίζειν ; 6.85, Od. 19.73 ἀναγκαίη γὰρ ἐπείγει ; Her. 1.74.
ἀναγκαίη
-ης, ἡ.
Instrumental ἀναγκαίηφι Il. 20.143. = ἀνάγκη Il. 6.85: Od. 19.73.
In dat. ἀναγκαίῃ, of necessityIl. 4.300.
In instrumental, by the application of force or strength: δαμέντας Il. 20.143.
ἀναγκαίη (= ἀνάγκη): necessity, constraint; dat., perforce, Il. 4.300; ἀναγκαίηφι δαμέντες, Il. 20.143.