ἀναγρύζω
ἀναγρύζω, to keep muttering
ἀναγρύζω, strengthd. for γρύζω,
- to mutter, grunt, ἢν ἀναγρύζῃ Ar. Nu. 945: c. neg., σὲ δὲ χρὴ σιγᾶν μηδʼ ἀ. Crates Com. 1 D., cf. X. Oec. 2.11.
murmurar, gruñir
ἢν ἀναγρύξῃ
σὲ δὲ χρὴ σιγᾶν μηδ' ἀναγρύζειν
οὐδ' ἀναγρύζειν μοι ἐξουσίαν ἐποίησας
ἀνα·γρύζω, pousser un grognement, Ar. Nub. 945 ; οὐδ’ ἀν. Xén. Œc. 2, 11, ne pas souffler mot.
Étym. litt. ne pas même murmurer.
ἀναγρύζω
only in pres.
- to keep muttering, Ar.