ἀναγωγός
ἀναγωγός, bringing up, eliciting
ἀναγ-ωγός, όν,
- bringing up, eliciting, πτυάλου Hp. Acut. 58.
- 2 raising or conveying up, ἡ διὰ τοῦ πυρὸς προσαγωγὴ τῶν θυσιῶν ἀ. ἐπὶ τὸ οὐράνιον πῦρ Iamb. Myst. 5.11.
- b uplifting the soul, elevating, θεός Jul. Or. 5.173c, cf. Iamb. Myst. 2.6, Syrian. in Metaph. 14.36, Procl. Inst. 158; σωτηρία Dam. Isid. 232; ἀ. τοῦ τρίτου εἰς τὸ πρῶτον Id. Pr. 75.
1 medic. que expulsa, expectorante
πτυάλου
2 que hace ascender
ἐπὶ τὸ θεῖον καὶ οὐράνιον πῦρ
ἐπὶ τὸ νοητόν
• que eleva el alma, espiritual
θεός
ζωή
σωτηρία
φάη
•
τὴν ἄχραντον (ἰδιότητα) καὶ τὴν κόσμιον καὶ τὴν ἀ.
τὸ ἀ.
lo que eleva (al alma)
no conducido, alejado de
διδάσκοντες ὧν ἀπέχεσθαι προσήκει καὶ ἀναγωγὸν εἶναι τὴν παρθένον
ἀναγωγός, ός, όν [ᾰγ]
1 qui amène en haut, qui provoque l’expulsion de, gén. Hpc. Acut. 392 ||
2 qui élève l’âme, Jambl. Myst. 2, 6.
Étym. ἀνάγω.
ἀναγωγός, (ἀνάγω), = ἀναγώγιος, bes. in phys. Beziehung, hinaufführend, Medic.