ἀναγραπτέον
ἀναγραπτέον, one must inscribe
ἀναγραπτ-έον,
- one must inscribe, εὐεργέτην ἀ. τινά Luc. DMort. 24[30].2; generally, one must count among, Ph. 1.299.
hay que inscribir
τίνα εὐεργέτην ἀ.;
• hay que considerar
ὧν ἕνα καὶ τὸν Βαλααμ ἀ.
ἀναγραπτέον, vb. d’ἀναγράφω, Luc. D. mort. 30, 2.