ἀναιδήμων
ἀναιδήμων, shameless
ἀναιδήμων, ον,
- shameless: in Adv. -μόνως Gal. 17(1).895.
ἀναιδήμων, ον, unverschämt, unehrerbietig ;
• adv. ἀναιδημόνως , Galen.
• adv. ἀναιδημόνως , Galen.