ἀναίματος
ἀναίματος, drained of blood
ἀναίμᾰτος, ον,
- = ἄναιμος, A. Eu. 302, Aenigm. ap. Ath. 2.63b.
exangüe, desangrado
ἀναίματον βόσκημα δαιμόνων, σκιάν
de Orestes
• del caracol que carece de sangre enigma en Ath.63b.
ἀν·αίματος, ος, ον [μᾰ] c. ἄναιμος, Eschl. Eum. 302 ; Plut. M. 660f (ἀναίμακτος Wyttenbach) etc.
ἀναίματος, blutlos, βόσκημα δαιμόνων Aesch. Eum. 292 ; Ath. II.63b.
ἀναίματος
= ἄναιμος.
- drained of blood, Aesch.