ἀνακάταξις Save DGE Pape ἀνακάταξις -εως, ἡ acción de volverse a fracturar de un hueso fracturado y mal unido τὸν μὲν τῆς ἀνακατάξεως τρόπον οὐκ ἀποδεκτέον Paul.Aeg.6.109. ἀνακάταξις, ἡ, das Wiederzerbrechen, Sp.