Logeion | ἀνάκειμαι

ἀνάκειμαι, poet. ἄγκ-, serving as Pass. to ἀνατίθημι,

to be laid up as a votive offering in the temple, to be dedicated, κρητῆρές οἱ . . ἓξ χρύσεοι ἀνακέαται Hdt. 1.14; ἀ. ἐν ἱρῷ Id. 2.135; πρὸς τοῖς ἱεροῖς Lys. 10.28: metaph., αἶνος Ὀλυμπιονίκαις ἄγκειται Pi. O. 11(10).8, cf. 13.36; λόγος τῷ θεῷ ἀ, Pl. Smp. 197e; ἐν οὐρανῷ παράδειγμα ἀ R. 592b.
- - - b to be set up as a statue in public, Σόλων ἀνάκειται παράδειγμα D. 19.251, cf. IG 14.1389i8; χρύσεοί κʼ ἀνεκείμεθα Theoc. 10.33, cf. Lycurg. 51.
  - 2 to be ascribed or offered, αἱ πράξεις ἀ. τινι Plu. Lyc. 1; ἡ ἡγεμονία ἀ. τινι Id. Arist. 15; ἐς τοὺς ἀστέρας τοὺς ἑπτὰ . . τὰς ἡμέρας ἀνακεῖσθαι D.C. 37.18, cf. Polem. Cyn. 15.
- II πᾶν or πάντα ἀνάκειται ἔς τινα everything is referred to a person, depends on his will, Hdt. 1.97, 3.31: so c. dat. pers., πάντων ἀνακειμένων τοῖς Ἀθηναίοις ἐς τὰς ναῦς since they had their whole fortunes depending on their ships, Th. 7.71; ἐπὶ σοὶ τάδε πάντʼ ἀνάκειται Ar. Av. 638; ἅπαντα . . ἐπὶ τῇ τύχῃ μᾶλλον ἀ. ἢ τῇ προνοίᾳ Antipho 5.6; of persons, σοὶ ἀνακείμεσθα E. Ba. 934; εἰς θάνατον ἦν ἀνακείμενα τοῖς ἀλογήσασι the death penalty was reserved for . ., J. AJ 17.6.5; λιμὸς εἰς ὑστάτην ἀνακείμενος ἀναισχυντίαν 18.1.1.
- - 2 to be put aside, ταῦτα ἀνακείσθω Them. in Ph. 29.20.
- III lie at table, recline, S. Fr. 756, Philippid. 30, Arist. Cat. 6b12, Fr. 607, Diph. 40 Mein. (om. Kock), Plb. 13.6.8, Ev.Matt. 9.10, al.; cf. Phryn. 191.

I

1 de ofrendas, altares, estatuas, etc., estar consagrado, dedicado, expuesto κρητῆρες Hdt.l.c., βωμοί Arist.Mir.839^b17, ὅπλα Plb.5.8.9, μνάματα elegía en Paus.5.22.3, ἐν ἱρῷ Hdt.2.135, cf. Th.3.114, Arist.HA 614^a7, πρὸς τοῖς ἱεροῖς Lys.10.28, (κήπων) ἀνακειμένων τῇ Οὐρανίᾳ Ἀφροδίτει IG 12(7).57.3 (Amorgos III a.C.), ἱερὸν εἶδος εὐζώνοιο γυναικὸς ἀγκεῖται IG 14.1389.1, 8, χρύσεοι ἀμφότεροί κ' ἀνεκείμεθα τᾷ Ἀφροδίτᾳ Theoc.10.33, ἀθληταὶ ἀνακείμενοι Lycurg.51, ἐν τῇ ἀγορᾷ τᾷ Σαλαμινίων ἀνάκειται ὁ Σόλων Aeschin.1.25, cf. ἔφη τὸν Σόλων' ἀνακεῖσθαι τῆς τῶν τότε δημηγορούντων σωφροσύνης παράδειγμα D.19.251, Μνησαρέτην, ἣν Κράτης εἶπε τῆς τῶν Ἑλλήνων ἀκρασίας ἀνακεῖσθαι τρόπαιον Plu.2.401a

• de una máscara, que habla ella misma Ἀγοράνακτός με λέγε, ξένε, κωμικὸν ὄντως ἀγκεῖσθαι νίκης μάρτυρα τοῦ Ῥοδίου forastero, dí que yo estoy expuesta como el verdadero testigo cómico de Agoranacte el Rodio Call.Epigr.49

• fig. αἶνος ὀλυμπιονίκαις οὗτος ἄγκειται Pi.O.11.8, ὁ παρ' ἐμοῦ λόγος, ὦ Φαῖδρε, τῷ θεῷ ἀνακείσθω sea mi discurso, oh Fedro, dedicado al dios Pl.Smp.197e, cf. Plu.2.593a.

2 de cosas y abstr. en gener. hallarse, encontrarse, estar, ser ἐπ' Ἀλφεοῦ ῥεέθροισιν αἴγλα ποδῶν Pi.O.13.36, ἐν οὐρανῷ ἴσως παράδειγμα ἀνάκειται Pl.R.592b, μήθ' ὅθι θύρσου μνῆμ' ἀνάκειται E.Ba.1386, ἐν γραφαῖς Origenes Io.1.6 (p.11.23)

• en part. εἰς γὰρ θάνατον ἦν ἀνακείμενα τοῖς ἀλογήσασι τῶν ἐπιστολῶν pues estaba establecida la pena de muerte para los que no hacían caso de las órdenes escritas I.AI 17.174, λιμός τε εἰς ὑστάτην ἀνακείμενος ἀναισχυντίαν quedando reservada el hambre para (mostrar) el último grado de desvergüenza I.AI 18.8, δεδήλωται ... τὸ μὴ τοῖς τῶν πολεμάρχων οἰκείοις ἀνακεῖσθαι τοὺς ἐπιταφίους Polem.Cyn.15.

3 id. c. dat. o prep. de dat. o ac. estar adscrito, pertenecer, depender de σοὶ γὰρ ἀνακείμεσθα δή E.Ba.934, τῷ ἑτέρῳ τὰς ἀμφοῖν πράξεις διὰ τὴν δόξαν ἀνακεῖσθαι Plu.Lyc.1, ἐκείνῳ γὰρ ἀνακεῖσθαι τὴν ἡγεμονίαν Plu.Arist.15, θεῷ Cyr.Al.M.74.544C, πάντα ἐς τούτους ἀνάκειται Hdt.3.31, cf. 1.97, πάντων γὰρ δὴ ἀνακειμένων τοῖς Ἀθηναίοις ἐς τὰς ναῦς para los atenienses todo dependía de las naves Th.7.71, ἐς τοὺς ἀστέρας τοὺς ἑπτὰ τοὺς πλάνητας ... τὰς ἡμέρας ἀνακεῖσθαι D.C.37.18.1, ἐπὶ σοὶ τάδε πάντα ἀνάκειται Ar.Au.638, ἐπὶ τῇ τύχῃ Antipho 5.6.

II de pers.

1 estar echado, recostado, reclinarse a la mesa para comer δειπνῶν ἀεὶ ἀνακείμενος παρ' αὐτόν Philippid.30, cf. S.Fr.756, Arist.Fr.607, Plb.13.6.8, LXX 1Es.4.11, Eu.Matt.9.10

• en gener. ἐν τῷ κόλπῳ τοῦ Ἰησοῦ Eu.Io.13.23

• estar acostado des un enfermo καὶ ἀνακίμενος τὰς ἀναφορὰς παρεσχόμην τῷ κυρίῳ PMich.624.27 (VI a.C.), μή τις ἀνάκειται no fuera que hubiera alguien enfermo Pall.H.Laus.13.2.

2 fig. part. subst. ὁ ἀνακείμενος el invitado, el huésped, Eu.Matt.22.10, cf. Eu.Luc.22.27, BGU 344.

III dejar a un lado ταῦτα δὲ ἅπαντα ἀνακείσθω νῦν Them.in Ph.29.20.

ἀνά·κειμαι :

I (ἀνά, en haut)

1 au sens du pf. pass. d’ἀνατίθημι, être offert, dédié ou consacré, en parl. d’offrandes votives dans un temple, Hdt. 1, 14 ; 2, 135 ; Eur. Bacch. 1386 ; Lys. 118, 30 ; avec un dat. ἀν. τᾷ Ἀφροδίτᾳ, Thcr. Idyl. 10, 33, être consacré à Aphroditè ; fig. Plat. Conv. 197e ||

2 être érigé, se dresser, en parl. de statues, Plat. Rsp. 592b ; Dém. 420, 8 ||

3 se rattacher à, dépendre de : ἔς τινα, Hdt. 1, 97, etc. ; ἐπί τινι, Ar. Av. 638 ; τινι, Eur. Bacch. 934, de qqn ; ἔς τι, Thc. 7, 71 ; ἐπί τινι, Ant. 130, 4, de qqe ch. ||

II (ἀνά, en arrière) être renversé ou couché sur un lit de table, Arstt. Categ. 7, 3 ; fr. 565 : Diph. (Ath. 23c); Spt. 1 Esdr. 4, 10 ; NT. Matth. 22, 10 et 19 ; Luc. 7, 37 ; 22, 27 ||

➳ Prés. 3 pl. ion. ἀνακέαται (p. -κεινται) Hdt. 1, 14. Prés. poét. 3 sg. ἄγκειται, Pd. O. 10, 8.

ἀνά-κειμαι, poët. ἄγκειμαι, Ion. med. 3 plur. ἀνακέαται
1. NT aanliggen.
2. afhankelijk zijn van, overgeleverd zijn aan, met dat.: σοὶ γὰρ ἀνακείμεσθα δή want wij zijn geheel van u afhankelijk Eur. Ba. 934; met prep.: γνοὺς ... ἐς ἑωυτὸν πᾶν ἀνακείμενον toen hij merkte dat alles van hemzelf afhing Hdt. 1.97.1; πάντων ἀνακειμένων τοῖς Ἀθηναίοις ἐς τὰς ναῦς aangezien alles voor de Atheners afhing van hun schepen Thuc. 7.71.2.
3. als perf. pass. bij ἀνατίθημι
a. (als wijgeschenk) opgericht zijn, gewijd zijn: κρητῆρες ... ἀνακέαται mengvaten staan als wijgeschenken opgesteld Hdt. 1.14.1; ἐν οὐρανῷ ἴσως παράδειγμα ἀνάκειται wellicht staat er in de hemel een toonbeeld Plat. Resp. 592b; overdr.: ὁ παρ’ ἐμοῦ λόγος … τῷ θεῷ ἀνακείσθω laat mijn rede als eerbewijs aan de god gewijd zijn Plat. Smp. 197e.
b. toevertrouwd zijn aan, berusten bij: (ἔφη) ἐκείνῳ ... ἀνακεῖσθαι τὴν ἡγεμονίαν (hij zei) dat bij hem het bevel berustte Plut. Arist. 15.5.

ἀνάκειμαι, (κεῖμαι), = ἀνατέθειμαι, vgl. über dieses Wort Ath. I.23c;
a) vorrätig daliegen, Pind. Ol. 13.86 ; bes. von Dingen, die den Göttern geweiht sind, κρητῆρες Her. 1.14 ; ποίημα ἐν ἱερῷ 2.185 ; λόγος τῷ θεῷ ἀνακείσθω Plat. Symp. 197c ; offen daliegen, παράδειγμα ἐν οὐρανῷ Rep. IX.592b ; ὁ Σόλων ἐν τῇ ἀγορᾷ, die Statue des Solon steht auf dem Markte, Aesch. 1.25 ; Lycurg. 51 ; – τινί od. πρός τινι, sich einer Sache widmen, Sp.
b) ἀνάκειται εἴς τινα, es wird einem zugeschrieben, beruht auf ihm, πάντα εἰς τούτους Her. 3.31 ; vgl. 1.97 ; αἱ πράξεις ἀνάκεινταί τινι Plut. Lys. 1 ; πάντων τοῖς Ἀθηναίοις εἰς τὰς ναῦς ἀνακειμένων, alles hing von den Schiffen ab, Thuc. 7.71 ; ἐπί τινι, Ar. Av. 637 ἐπὶ τῇ τύχῃ ; Antiph. 5.6 ἀνάκειταί μοι ἐς τοῦτο, es kommt mir darauf an. Bei Sp. zu Tische liegen, s. die von Ath. angeführten Stellen ; Matth. 9.10 ; Lucill. 28 (IX.140); von Phrynich. als unatt. getadelt.

ἀνάκειμαι, ἄγκειμαι

1be stored up ἀφθόνητος δʼ αἶνος Ὀλυμπιονίκαις οὗτος ἄγκειται (Σ. byz.: ἔγκειται codd.) O. 11.8 πατρὸς δὲ Θεσσαλοῖʼ ἐπʼ Ἀλφεοῦ ῥεέθροισιν αἴγλα ποδῶν ἀνάκειται lies to his credit O. 13.36 [ἄγκειται Maas e Σ: κεῖται codd. I. 5.18]

Number of occurrences in NT: 14
Strong 345

** ἀνά-κειμαι [in LXX: I Es 4:10, To 9:6 א*;]

1. in cl., as pass. of ἀνατίθημ, to be laid up, laid: Mk 5:40 Rec.

2. In late writers (cf. MM, VGT, s.v.) = κεῖσθαι, κατακεῖσθαι, to recline at table: Mt 26:20; part. ἀνακείμενος, Mt 9:10 22:10, 11 26:7, Mk 6:26 14:18 16:14, Lk 22:27, Jo 6:11 12:2 13:23, 28.†

SYN.: ἀνακλίνω, ἀναπίπτω, the latter denoting an act rather than a state and thus in Jo 13:25 differing from ἀνάκειμαι (see. Jo 13:23) by indicating a change of position.

ἀνάκειμαι serving as Pass. to ἀνατίθημι. for rest of morphology see article on κεῖμαι

- Ito be laid up as a votive offering, to be devoted or dedicated, Hdt., etc.
- - 2to be set up as a statue, Dem., Theocr.
  - 3to be ascribed or offered, τινι Plut.
- IIto be referred to a person, depend on his will, Hdt.; πάντων ἀνακειμένων τοῖς Ἀθηναίοις ἐς τὰς ναῦς since they had their whole fortunes dependant on their ships, Thuc.; ἐπὶ σοὶ τάδε πάντʼ ἀνάκειται Ar.; σοὶ ἀνακείμεσθα Eur.

Menu

Word wheel

ἀνάκειμαι

Saved

Recent