ἀναχέω
ἀναχέω, to pour forth
ἀναχέω,
- pour forth, ποταμούς Ph. 1.50; cause to overflow, θάλασσαν Opp. H. 2.33:—Pass., to be poured out, Anacr. 42; of floods, Max.Tyr. 8.7; to be spread over a wide space, Arist. Pr. 944a27, Mu. 393a20, Arr. An. 6.18.5: metaph., of a rumour, Plu. Aem. 24.
- 2 metaph., relax, ἡ χάρις ἀναχεῖ τὴν ψυχήν Ph. 1.104; ἡ γνῶσις ἀναχεῖται εἰς ἀγνωσίαν is dissipated, dissolved, Dam. Pr. 29.
- 3 Med., aor. ἀναχέασθαι anoint oneself, Gal. Thras. 46.
- II = ἀναχώννυμι, Orph. A. 568 (tm.), cf. 724.
I
1 hacer desbordar
ποταμούς
• pas. verter
καθαρᾷ δ' ἐν κελέβῃ πέντε <τε> καὶ τρεῖς ἀναχείσθων
en una copa limpia viértanse cinco (medidas de vino) y tres (de agua)
• fig. refundir
τὸν δὲ διάβολον ... εἰς τὴν ὕλην ἀναχεθήσεσθαι
2 fig. relajar
ἡ χαρὰ ... ἀναχεῖ ... τὴν ψυχήν
II v. med.
1 extenderse una masa líquida
Ὠκεανὸς ... ἀναχεῖται
θάλασσα
• fluir
• extenderse por el cuerpo, untarse aceite, Gal.5.895.
2 fig. difundirse un rumor
τῆς φήμης ἀναχεομένης εἰς τὸ πλῆθος
• diluirse
ἡ γνῶσις ἀναχεῖται εἰς ἀγνωσίαν
ἀνα·χέω (prés.) faire déborder : θάλασσαν, Opp. H. 2, 33, la mer ; fig. τὴν ψυχήν, Phil. 1, 104, faire déborder l’âme (de joie) ||
Moy.
1 intr. déborder, s’écouler dans, avec εἰς et l’acc. Plut. M. 1078e ; d’où se répandre sur un large espace, Arr. An. 6, 18, 11 ; fig. se répandre, en parl. d’un bruit, Plut. Æmil. 24 ||
2 tr. répandre autour de soi, fig. acc. Plut. M. 321d ||
➳ Pf. pass. 3 sg. poét. ἀγκέχυται, A. Rh. 1, 1062.
1. geneesk. stromen, van bloed.
2. alg. zich verspreiden.
ἀναχέω, (χέω), darauf gießen ; pass., von Flüssen, sich ergießen, Plut.; übh. sich ausbreiten, φλόγες ἀνακεχυμέναι Ath. XI.474d ; φήμης ἀναχεομένης ἐς τὸ πλῆθος, als sich das Gerücht unter das Volk verbreitete, Plut. Aem. 24 ; γαλήνη εἰς ἅπαντας ἀναχεομένη Non posse suav. v. s. Epic. 17.
ἀναχέω
- to pour forth.