ἀναχαλασμός
ἀναχαλασμός, relaxation
ἀναχᾰλ-ασμός, ὁ,
- relaxation, πνεύματος Placit. 5.24.4, cf. Stoic. 2.215.
acción de soltar c. gen.
πνεύματος
ἀναχαλασμός, οῦ (ὁ) [χᾰ] relâchement, Plut. M. 909d.
Étym. ἀναχαλάω.
ἀναχαλασμός, ὁ, das Nachlassen, Plut. plac.phil. 5.24.