ἀναχαίτισμα
ἀναχαίτ-ισμα, ατος, τό, = foreg., dub.l. in Plu. Cons.ux. 2.611f:—also ἀναχαιτ-ισμός, ὁ, = foreg., Lyd. Mag. 2.15,3.52.
ἀναχαίτισμα, ατος (τὸ) action de retenir par la crinière, d’où action de retenir, Plut. M. 611f.
Étym. ἀναχαιτίζω.
ἀναχαίτισμα, τό, das Zurückziehen, Zurückhalten, Plut.