ἀνετικός
ἀνετικός, ή, όν,
- relaxing, Antyll. ap. Orib. 6.21.30, cf. Crito ap. Gal. 13.1041. Adv. -κῶς Stob. 2.6.6.
1 que relaja
περίπατοι
δύναμις
• que mitiga o alivia:
aneticis temporibus
2 adv. -ῶς de una manera relajante Stob.2.7.7e.
ἀνετικός, ή, όν, qui relâche, qui affaiblit, Diosc. 1, 67 ; Antyll. 110.
Étym. ἀνίημι.
ἀνετικός, nachlassend, von ἀνίημι, bei Gramm. ein Nachlassen bedeutend, Ggstz ἐπιτατικός.