ἀνεύθετος
ἀνεύθετος, inconvenient
ἀνεύθετος, ον,
- inconvenient, λιμὴν ἀ. πρὸς παραχειμασίαν Act.Ap. 27.12.
inconveniente
ἀνευθέτου δὲ τοῦ λιμένος ὑπάρχοντος πρὸς παραχειμασίαν
como el puerto no fuera adecuado para invernar
ἀν·εύθετος, ος, ον, mal situé, peu convenable, NT. Ap. 27, 12.
Étym. ἀν-, εὔθ.
ἀνεύθετος, nicht gut angeordnet, nicht wohl angepaßt, VLL.
Strong 428
*†
not well placed, not fit: Ac 27:12.†
ἀνεύθετος
- inconvenient, NTest.