ἀνεύθυντος
ἀνεύθυντος, which cannot be straightened
ἀνεύθυντος, ον,
- which cannot be straightened, Arist. Mete. 386a8.
que no puede ser enderezado, rígido
ἄκαμπτα καὶ ἀνεύθυντα
ἀν·εύθυντος, ος, ον, qui n’est pas bien dirigé, Arstt. Meteor. 4, 9, 8.
Étym. ἀν-, εὐθύνω.
ἀνεύθυντος, nicht gerade gemacht, ungerade, Arist. meteor. 4.13.