ἀνέταιρος
ἀνέταιρος, without friends
ἀνέταιρος, ον,
- without friends or fellows, Plu. Praec. 2.807a.
que no tiene amigos
ἄνδρες
ἀν·έταιρος, ος, ον, sans compagnons, sans amis, Plut. M. 807a.
Étym. ἀν-, ἑταῖρος.
ἀνέταιρος, ohne Gefährten, Plut. reip. ger. pr. 13.