Logeion | ἀνοίκητος

ἀνοίκ-ητος, ον,

deshabitado ἀνοίκητα τὰ πρὸς βορῆν ἐστί Hdt.4.31.

ἀν-οίκητος -ον [ἀ-, οἰκέω] onbewoond.

ἀνοίκητος, unbewohnt ; doch scheint ἀοίκητος die vorzüglichere Form. S. Lobeck Phryn. p. 731.

Menu