ἀνοιστρέω
ἀνοιστρέω, to goad to madness
ἀνοιστρέω,
- goad to madness, E. Ba. 979; ἔρωτι καρδίην ἀνοιστρηθείς Herod. 1.57.
fig. aguijonear
νιν
a Dionisoαὐτήν
a un leopardoκέντρῳ ... Ἰούδαν
παῖδας ... κυδοιμῷ
ἔρωτι ... ἀνοιστρηθείς
ἀν·οιστρέω-ῶ, aiguillonner, c. à d. transporter d’une fureur divine, Eur. Bacch. 979.
Étym. ἀνά, οἶστρος.
ἀνοιστρέω, aufstacheln, in bacchische Wut versetzen, Eur. Bacch. 967.
ἀνοιστρέω
- to goad to madness, Eur.