ἄνολβος
ἄνολβος, unblest, wretched, luckless
ἄνολβ-ος, ον, poet. Adj.
- unblest, wretched, luckless, ἦμαρ Orac. ap. Hdt. 1.85; γαῖα, ὄμμα, E. Hel. 247, IA 354; ὤμοι ἐμῶν ἄνολβα βουλευμάτων, for ἐμὰ . . βουλεύματα, S. Ant. 1265: of persons, Thgn. 288 (Comp.), A. Eu. 551, S. Aj. 1156, etc.
- 2 without means, poor, Arat. 1073.
1 desdichado, desgraciado de pers. Thgn.288, A.Eu.551, S.Ai.1156,
στρατός
ὁ ἀπαίδευτος
• de cosas y abstr.
ἦμαρ
γαῖα
ὄμμα
ταῦτα
• subst.
ὤμοι ἐμῶν ἄνολβα βουλευμάτων
¡ay de mis desdichadas decisiones!
2 pobre
ἀνήρ
ἄν·ολβος, ος, ον, malheureux :
1 infortuné, en parl. de pers. Thgn. 288 ; Eschl. Eum. 551 ; Soph. Aj. 1156, etc. ; en parl. de choses (jour, Oracl. dans Hdt. 1, 85 ; résolutions, Soph. Ant. 1265 ; terre, Eur. Hel. 247) ||
2 qui ne convient pas à une haute fortune, Eur. I.A. 449 ||
3 pauvre, Arat. 1073 ||
4 pauvre d’esprit, insensé, Soph. Ant. 1265 ||
Cp. -ότερος, Thgn. l. c.
Étym. ἀν-, ὄλβος.
ἄνολβος, unglücklich, Her. 1.85 im Orak.; Aesch. Eum. 521 ; Eur. I.A. 354 ὄνομα. Bei Soph. Aj. 1135 vom Schol. ἀνόητος erklärt ; elend, der Vernunft beraubt, töricht, neben ἄβουλος Ant. 1013 ; ἄνολβα βουλευμάτων 1251 ; denn nach 1328 πολλῷ τὸ φρονεῖν εὐδαιμονίας πρῶτον ὑπάρχει ; Schol. Il. 24.536 ἄνολβος παρὰ Στωϊκοῖς ἀπαίδευτος.
ἄνολβος
- unblest, wretched, luckless, Theogn., Trag.