ἀνόλεθρος
ἀνόλεθρος, not ruined, having escaped ruin
ἀνόλεθρος, ον,
- not ruined, having escaped ruin, Il. 13.761.
libre de la ruina
τοὺς δ' εὗρ' οὐκέτι ... ἀνολέθρους
ἀν·όλεθρος, ος, ον, qui n’a pas subi de dommage ou qui n’a pas péri, Il. 13, 761.
Étym. ἀν-, ὄ.
ἀνόλεθρος, 1) nicht zu Grunde gerichtet, dem Verderben entronnen, Il. 13.761 οὐκέτι πάμπαν ἀπήμονας οὐδʼ ἀνολέθρους, vgl. Schol. Aristonic.
2) akt., nicht verderbend (?), vgl. ἀνώλεθρος.
2) akt., nicht verderbend (?), vgl. ἀνώλεθρος.
ἀνόλεθρος
[ἀ-1 + ὄλεθρος.]
Unscathed Il. 13.761.
ἀνόλεθρος : untouched by destruction, pl., Il. 13.761†.