ἀνταγανακτέω
ἀνταγανακτέω, to be indignant in turn
ἀντᾰγᾰνακτέω,
- to be indignant in turn, Oenom. ap. Eus. PE 6.7.
indignarse a su vez Oenom. en Eus.PE 6.7.18.
ἀντ·αγανακτέω-ῶ [ᾰγᾰν] s’indigner à son tour, Œnom. (Eus. 3, 437 Migne).
Étym. ἀντί, ἀγ.