Ἀνταῖος
Ἀνταῖος, Antaeus
1 gigante, hijo de Posidón y Gea, que vivía en Libia no lejos de Utica, donde peleó con Heracles y fue muerto por éste, Pi.P.9.106, I.3.70, Pl.Tht.169b, Lg.796a, Str.17.3.8, Plu.Sert.9
• tít. de obras dramáticas: de Frínico también llamada Λίβυες, Sud.s.u.
• de Aristias, Aristias Fr.1
• de Antífanes, Ath.544f.
2 general del ejército de Turno, Verg.l.c.
Ἀνταῖος, ου (ὁ) Antæos (Antée) roi myth. de Libye, père de Barkè, qui donna en mariage sa fille au vainqueur d’une course, Pd. P. 9, 110, etc. ; plus tard, géant, vaincu par Hèraklès, Pd. I. 3, 70.
Étym. cf. le préc.
Ἀνταῑος
- a son of Poseidon, killed in wrestling with Herakles. καί τοί ποτʼ Ἀνταίου δόμους Θηβᾶν ἄπο Καδμειᾶν μορφὰν βραχύς, ψυχὰν δʼ ἄκαμπτος, προσπαλαίσων ἦλθʼ ἀνὴρ τὰν πυροφόρον Λιβύαν, κρανίοις ὄφρα ξένων ναὸν Ποσειδάωνος ἐρέφοντα σχέθοι, υἱὸς Ἀλκμήνας I. 4.52 cf. fr. 111.
- b king of Libya, father of Barke or Alkeis = a?. Λιβύσσας ἀμφὶ γυναικὸς ἔβαν Ἴρασα πρὸς πόλιν, Ἀνταίου μετὰ καλλίκομον μναστῆρες ἀγακλέα κούραν P. 9.106