ἀντανίσωσις
ἀντανίσωσις, balancing, equalizing
ἀνταν-ίσωσις [ῐς], εως, ἡ,
- balancing, equalizing, Boethus ap. Porph. ap. Eus. PE 11.28, David Proll. 214.11, Simp. in Cael. 458.2.
1 acción de igualar o equilibrar
τῇ ἀντανισώσει τῆς αὑτῶν ἀθλιότητος
2 equilibrio
φυλάττουσα ... τὴν ἀντανίσωσιν τὴν πρὸς ἀλλήλας καὶ τὰς αὐξήσεις καὶ τὰς ἐλαττώσεις αὐτῶν
ἀντανίσωσις, εως (ἡ) [ῐσ] action de contrebalancer, Porph. (Eus. P.E. 556d).
Étym. ἀντανισόω.